ฉิงที่ยืนอยู่ด้านหน้าพร้อมกับใบหน้าหมองคล้ำ เขากล่าวว่า “เหวินเฉิง ศิษย์พี่รองจากยอดเขาหิมะ เจ้ายอมรับคำท้าข้าหรือไม่ ? ”
“ดี ดี ดี ! เจียงหยาง เจ้านี่มันดีจริง ๆ เจ้าท้าทายข้า” เหวินเฉิงโกรธมาก เขาจ้องมองออกไปราวกับจะมีกระบี่ออกมาจากสายตา เขาพูดอย่างนั้นขณะที่กัดฟันและมีเจตนาฆ่าเพิ่มขึ้นในใจของเขา
อย่างไรก็ตามเขายังไม่กล้าเข้าไปในสังเวียน เขาเห็นความแข็งแกร่งของเจียงหยางอย่างแท้จริง แน่นอนว่าเขามีแกนวิญญาณหนึ่งสี แต่เขาสามารถเอาชนะเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงแกนวิญญาณสองสีได้ในการต่อสู้ หากไม่มีความมั่นใจว่าจะชนะแน่นอน เขาก็ไม่ต้องการสู้กับเจี้ยนเฉินอย่างง่ายดายนัก
แม้ว่าพวกเขาจะสู้ แต่มันก็จะไม่เกิดขึ้นที่นี่ ท้ายที่สุดถ้าเขาแพ้ มันจะไม่เหลือศักดิ์ศรีที่จะไปพบหน้าคนอื่นในอนาคต
นอกจากนี้ เขาไม่ได้มีแกนวิญญาณสองสี เขาเป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงที่มีแกนวิญญาณสามสีและเป็นคนที่ได้สัมผัสกับกฏแห่งศรัทธา
“นั่นผู้นำยอดเขา ผู้นำยอดเขามา….”
“คารวะผู้นำยอดเขา….”
“คารวะผู้นำยอดเขา….”
…
ในเวลานี้ฝูงชนต่างก็ตะโกนดังขึ้นทุกที่ พวกเขาต่างก็เห็นผู้นำยอดเขาเพ่งนภาที่มีผมสีขาวยืนอยู่กับกงเจิงซิ่น, ซินปิงและทูตชุดดำ
