ะยานเมฆจะหลบพ้นหูตาของเขาได้ ไม่ว่าจะเป็นคำพูดของเหวินเฉิงเกี่ยวกับไป๋หยูหรือจ้าวเฟิงหรือแม้แต่หานซินที่รักษาตัวอย่างเงียบ ๆ เขาก็รู้สึกได้อย่างชัดเจน
เมื่อรวมกับเหวินเฉิงแล้ว ศิษย์จากยอดเขาหิมะก็ประหลาดใจเช่นกัน อย่างไรก็ตามพวกเขาก็ไม่กลัว หลังจากที่พวกเขาประหลาดใจแล้ว พวกเขาก็หัวเราะออกมาอย่างดัง ๆ พวกเขามองไปที่เจี้ยนเฉินราวกับกำลังมองคนโง่เขลา
“ข้าเห็นเคยเห็นคนยโส แต่ข้าไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน ต้องมีความกล้ามากแค่ไหนสำหรับคนที่มีแกนวิญญาณหนึ่งสีในการพูดด้วยความมั่นใจขนาดนี้….”
“เขาคิดว่าเขาเป็นใคร ? แม้แต่ศิษย์พี่รองก็ไม่กล้าพูดอย่างเขา เขาไม่รู้หรือว่าเขากำลังเผชิญกับอันตรายอยู่….”
“ศัตรูของเขาในอดีตอาจจะไม่ใช่มนุษย์ที่มีการบ่มเพาะมาก่อน การจัดการกับคนธรรมดานั้นด้วยความแข็งแกร่งของเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงนั้นมันก็ง่ายเหมือนปอกกล้วย ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า…..”
ศิษย์ของยอดเขาหิมะเย้ยหยันทั้งหมด พวกเขาไม่กลัวคำพูดข่มขู่ของเจี้ยนเฉินเลย
“ศิษย์น้องห้า ดูเหมือนว่าเจ้าจะมีปัญหาโดยบังเอิญ” ศิษย์พี่รองของยอดเขาหิมะเหวินเฉิงหัวเราะเยาะเจี้ยนเฉินอย่างหนัก ขณะที่เขามองไปที่เจี้ยนเฉิน
ศิษย์น้องห้าก็หัวเ