้องห้าของยอดเขาหิมะขยับเท้าของเขาด้วยความกลัว เสื้อคลุมสีขาวของเขาเต็มไปด้วยดิน ขณะที่ใบหน้าครึ่งหนึ่งเต็มไปด้วยรอยช้ำเลือดและฟันของเขาก็หักออกมา และเขาก็จ้องมองเจี้ยนเฉินด้วยดวงตาที่แดงก่ำ
“จะ-เจ้าคนขลาด เจ้ากล้าตบข้างั้นรึ ! ข้า ข้าจะฆ่าเจ้า ! ” ศิษย์น้องห้าของยอดเขาหิมะโกรธมาก เขาเต็มไปด้วยความอัปยศ ในขณะที่เขามองไปที่เจี้ยนเฉินพร้อมกับจิตสังหาร
หลังจากนั้นเขาก็พุ่งเข้าใส่เจี้ยนเฉิน ราวกับว่าเขาเป็นบ้าไปแล้ว เขาใช้ทักษะธาตุแสงเพื่อโจมตีเจี้ยนเฉินด้วยความแข็งแกร่งของเขาทั้งหมด
เจี้ยนเฉินเยาะเย้ยและใช้ทักษะธาตุแสงเพื่อรับการโจมตี แม้ว่าความแข็งแกร่งที่เขาแสดงออกมานั้นจะอยู่ในระดับแกนวิญญาณหนึ่งสี แต่พลังการต่อสู้ของเขานั้นเกิดกว่าค่าแกนวิญญาณหนึ่งสี แม้จะไม่ใช่กฏแห่งศรัทธา ศิษย์น้องห้าก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา
เพียะ !
พร้อมกับเสียงที่ดังฟังชัด ฝ่ามือของเจี้ยนเฉินได้ตบไปที่ใบหน้าอีกข้างของศิษย์น้องห้าทำให้เขากระเด็นกลับไปอีกครั้ง
ศิษย์น้องห้าของยอดเขาหิมะตะโกนออกมาอย่างน่าสังเวช เห็นได้ชัดว่าการตบครั้งนี้มีพลังมากกว่าครั้งก่อน มันเพียงแต่ทำให้เขาใบหน้าของเขาเละ แต่เขาก็ยังตกตะลึงด้วย เขาล้มและ
