จะอารมณ์ดี
เจี้ยนเฉินเดินออกจากบ้านอย่างสงบ เขาไม่ได้ใช้สัมผัสวิญญาณของเขา แต่ด้วยสัมผัสของเขาเขาพบไป๋หยู ผู้ที่ซึ่งกำลังเดินทางที่บ้านพักของเขา
วิญญาณของเจี้ยนเฉินไม่ได้สมบูรณ์อีกต่อไป แต่มันมีพลังมากกว่าที่เคยเป็นมา ก่อนที่เขาจะแยกกับโมเทียนหยุน เขาใช้เพียงแต่สัมผัสวิญญาณของเขาและเขาสามารถตรวจจับการเปลี่ยนแปลงใด ๆ บนภูเขาและพบว่าหานซินกำลังบ่มเพาะ
แต่ตอนนี้เขาไม่จำเป็นต้องใช้สัมผัสวิญญาณอีกแล้ว ประสาทสัมผัสทั้งห้าของเขาก็เพียงอย่างเดียวก็เพียงพอที่จะตรวจจับสิ่งใด ๆ ก็ตามที่อยู่บนภูเขา เขาสามารถบอกได้เลยว่าหานซินอยู่ตรงไหน
ยิ่งไปกว่านั้นเขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าการปรากฏตัวของหานซินนั้นอ่อนแอ เขาได้รับบาดเจ็บอย่างมากขณะที่รักษาตัวอยู่ในบ้านของเขาที่ยอดเขา
“อ่า ศิษย์น้อง เจ้ากลับมาแล้ว ? ”
ไป๋หยูบินมาขณะที่มีพลังเซียนธาตุแสงล้อมรอบ ทันทีที่นางมาถึงด้านนอกที่พักของเจี้ยนเฉิน นางก็เห็นเจี้ยนเฉินได้ในแวบแรก นางอดไม่ได้ที่จะตะโกนออกมาทันที
“ศิษย์น้อง มันเกิดอะไรขึ้นระหว่างที่ข้าออกไป ? มีอะไรเกิดขึ้นจนทำให้เจ้าต้องได้รับบาดเจ็บ ? ใครทำร้ายเจ้า ? ” เจี้ยนเฉินมองไปที่ไป๋หยูและถามอย่างใจเย็น
