่ว่าจะเป็นเลือด, เนื้อ, เส้นเอ็นหรือกระดูกต่างก็แข็งแกร่งอย่างมาก
ทันทีที่กระบี่ของบรรพชนได้แทงเข้าใส่อกของเจี้ยนเฉิน เขาก็พบกับแรงต้านมหาศาล มันยากขึ้นเรื่อย ๆ กับการผลักกระบี่เข้าไปในร่างของเจี้ยนเฉิน สุดท้ายแล้วอาวุธนั้นก็หยุดนิ่งระหว่างซี่โครงสองซี่และไม่อาจจะแทงเข้าไปได้ต่ออีก
บรรพชนอดไม่ได้ที่จะตะลึง ตาเขาเบิกกว้างและมองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยท่าทีเหลือเชื่อ เขาตกตะลึง
เป็นธรรมดาที่เขาจะบอกได้ว่าเจี้ยนเฉินไม่ได้มีสมบัติป้องกันแต่อย่างใดตามที่เขาเห็น กระบี่ของเขาไม่อาจจะแทงเจี้ยนเฉินต่อได้เพราะร่างกายของเจี้ยนเฉินแข็งแกร่งเกินไป มันแข็งแกร่งจนจนน่าตกใจ แค่ความแข็งแกร่งของร่างกายเพียงอย่างเดียวก็เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะฆ่าเจี้ยนเฉินด้วยอาวุธเซียนระดับสูงสุด
หากเขาไม่อาจจะฆ่าศัตรูได้ มันก็มีแค่จุดจบของตระกูลนักรบโลหิตที่รอเขาอยู่
จู่ ๆ สีหน้าของบรรพชนก็แน่นิ่งไป เขามองไปที่เจี้ยนเฉินและอดไม่ได้ที่จะตื่นเต้นขึ้นมา เขาตะโกนออกมา – “ ข้ารู้แล้ว ! เจ้าไม่ใช่นายน้อยเจียงหยาง ! ชื่อเจ้าเป็นชื่อปลอม ตัวตนก็ปลอม แม้แต่หน้าตาเองก็ปลอม ! เจ้าคือเจี้ยนเฉินที่บรรพชนกระบี่เดียวดายและราชาเผิงสีฟ้าต้องการตัว”
