“ไม่ผิดแน่ ไม่ผิดแน่ เจ้าคือเจี้ยนเฉิน เจ้ามีร่างกายที่แข็งแก่รงและแปลกแต่กลับมีพลังงานที่รุนแรง เจ้าเข้าใจกฎแห่งกระบี่และเจ้าได้ใช้วัตถุเทพที่ส่องประกายแสงดาว ทุกข้อนี้ต่างก็เข้ากับคำอธิบายในใบประกาศจับของเจ้า”
หลังจากที่เดาตัวตนของเจี้ยนเฉินออก สีหน้าหม่นหมองของบรรพชนก็หายไป เขาอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา “ฮ่าฮ่า เจี้ยนเฉิน ใครจะไปรู้ว่ามีกี่คนที่ตามล่าเจ้า แต่เป็นข้าเองที่พบเจ้าที่นี่ มันเป็นพรจากสวรรค์”
บรรพชนดีใจขึ้นมา นายน้อยเจียงหยางจริง ๆ แล้วคือเจี้ยนเฉิน ไม่ใช่แค่มันไม่ต้องกังวลเรื่องการแก้แค้นจากคนที่หนุนหลังนายน้อยเจียงหยาง แต่เขายังรายงานร่องรอยของเจี้ยนเฉินให้กับบรรพชนกระบี่เดียวดายและราชาเผิงสีฟ้าได้ ซึ่งทำให้ทั้งสองติดหนี้บุญคุณเขา
ด้วยหนี้บุญคุณกับพวกระดับสูงทั้งสองนี้ มันก็ไม่มีใครกล้าพอที่จะหาเรื่องตระกูลเขาอีกต่อไป แม้แต่ทั้งบนดาวเคราะห์นี้
จากนั้นแม้แต่ผู้ปกครองดาวก็ต้องเคารพและนอบน้อมต่อพวกเขา
นี่เพราะทั้งบรรพชนกระบี่เดียวดายและราชาเผิงสีฟ้าต่างก็เป็นคนที่น่ากลัวจนถือได้ว่าไร้เทียมทานบนดาวเคราะห์เทียนหมิง
