ไป มันกลับใช้พลังที่เหลือพุ่งเข้าใส่เจี้ยนเฉิน ต่อ
“กระบี่ต้าหลัวคงไม่พอ” เจี้ยนเฉินขมวดคิ้วกับผลลัพธ์ที่ออกมา หลังจากที่ร่างบรรพกาลขึ้นมาถึงขั้นที่ 13 และจิตวิญญาณกระบี่ได้ขึ้นมาถึงขั้นสมบูรณ์แบบของเส้นทางแห่งกระบี่แล้ว เขาก็รู้ว่าทักษะกระบี่มากมายที่เข้าใจก่อนหน้านี้กลับไร้ค่าในระดับนี้
นี่เพราะด้วยความแข็งแกร่งของเขาตอนนี้แล้ว แม้แต่การโจมตีธรรมดาก็ยังทรงพลังกว่าขีดจำกัดของกระบี่ต้าหลัว ผลลัพธ์ก็คือกระบี่ต้าหลัวของเขากลับมีพลังแค่รูปร่างของทักษะแต่ไม่ได้มีแก่นแท้ของมัน
ดวงตาของเจี้ยนเฉินหรี่ลง เขายอมแพ้กับการใช้ทักษะกระบี่ที่เขารู้มา เขาสะบัดแขนเสื้อแล้วส่งลำแสงเพื่อสลายพลังสังหารที่เหลือทิ้ง หลังจากนั้นเขาก็ชี้นิ้วที่มือขวาออกมาอัดแน่นปราณกระบี่ขึ้นเป็นเส้นพลังที่เหมือนกับกระบี่ก่อจะพุ่งเข้าใส่บรรพชน
สีหน้าของบรรพชนหม่นลง เขากันการโจมตีของเจี้ยนเฉินและตะโกนออกมาว่า “นายน้อยเจียงหยาง ครั้งนี้เป็นความผิดของข้าเอง แต่โชคดีที่ผลลัพธ์นี้ยังไม่ถึงขั้นผิดพลาด ข้าหวังว่านายน้อยจะยกโทษให้กับข้า และข้าจะกลับไปทันที “
“ถ้าไม่ใช่เพราะความจริงที่ว่าข้าแข็งแกร่ง ข้าคงกลายเป็นศพไปแล้วเมื่อเจ้า
