วามคิดอื่น ๆ ทิ้งก่อนจะออกจากห้องมา
ค่ายกลของไคยะและซูหรานยังคงผนึกเอาไว้อยู่ ดังนั้นเจี้ยนเฉินจึงไม่ได้เข้าไปรบกวนทั้งคู่ เขาเลือกที่จะออกไปตรวจสอบบางอย่างด้านนอกแทน
ในถนนด้านนอกที่คึกคัก เจี้ยนเฉินได้ยินผู้คนพากันพูดเกี่ยวกับเขากันทั่วทุกที่ เขาได้รู้เรื่องการตายของโม่เฉิงจากการพูดคุยกันนี้ แต่การตายของโม่เฉิงนั้นจริง ๆ แล้วไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเขา เขาแค่สู้กับคังหยิง เขาไม่เข้าใจว่าทำไมราชาเผิงสีฟ้าถึงได้ตั้งค่าหัวเขา
“ไม่ว่าจะเป็นราชาเผิงสีฟ้าหรือบรรพชนกระบี่เดียวดาย ทั้งคู่ต่างก็เป็นผู้เชี่ยวชาญที่โด่งดังในโลกบรรพกาล พวกนั้นมีทักษะที่น่ากลัว แม้ว่าโลกบรรพกาลนี้จะกว้างใหญ่ แต่มันก็ไม่น่ายจากที่พวกนั้นจะหาราชาเทพได้ ที่พวกเขาต้องทำคือทำนายตำแหน่งของข้า มันดูมีเหตุผลที่พวกเขาไม่อาจจะหาข้าได้ตอนที่ข้าอยู่ในค่ายกลปกปิดก่อนหน้านี้ แต่ตอนนี้ข้ากลับออกมาแล้ว เวลาที่ข้าใช้ในการเดินทางที่อวกาศรอบนอกนั้นกินเวลาหลายปี รวมกับเวลาที่ข้าใช้กับการเก็บตัว พวกนั้นน่าจะรู้ตำแหน่งข้านานแล้วหากทำการค้นหาตัวข้าแต่พวกนั้นกลับไม่มา พวกนั้นกลับตั้งค่าหัวข้าทั่วโลกเซียนเพื่อรวมกำลังผู้บ่มเพาะ
