ทุกคนให้ตามหาตัวข้าแทน”
“เห็นจากรางวัลที่นำจับ มันมีเพียงคำอธิบายเดียวคือความสามารถของราชาเผิงสีฟ้าและบรรพชนกระบี่เดียวดาย ไม่อาจจะทำนายตำแหน่งของข้าได้” เจี้ยนเฉินคิดและรู้สึกโล่งใจขึ้นมา
ในเวลาเดียวกันมันก็มีร้านค้าที่ขายสมบัติสวรรค์ใกล้ ๆ กับที่ซึ่งเจี้ยนเฉินอยู่ มีหญิงสาวหุ่นเพรียวบางคนหนึ่งที่โต๊ะจ่ายเงิน
พูดโดยหลักเหตุผลแล้วนางน่าจะสวยหากดูจากรูปร่าง แต่ใบหน้าของนางกลับดูอัปลักษณ์ มันเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นที่ตัดทับกันทั่วใบหน้า
“เถ้าแก่ ดูสมบัติสวรรค์ข้าสิและบอกข้าว่าข้าจะขายได้กี่เหรียญผลึก” นางเอากล่องไม้ที่ทำขึ้นมาหยาบ ๆ ออกมาจากแหวนมิติและเปิดมันออกด้วยความลังเล
ทันใดนั้นกลิ่นหอมก็ลอยออกมาจากกล่อง แค่สูดดมเพียงครั้งเดียวก็เพียงพอทำให้คนรวบรวมสมาธิได้ ลูกท้อสีม่วงวางอยู่ในกล่องไม้ใบนั้น
“นี่คือสมบัติสวรรค์ที่สามารถเพิ่มการบ่มเพาะของคนได้ 500 ปี ยิ่งกว่านั้นมันไม่มีผลกระทบข้างเคียง แม้ว่ามนุษย์จะกินมันเข้าไปแต่ก็ไม่มีอันตรายใด ๆ เถ้าแก่ เจ้าคิดว่ามันมีค่าเท่าไหร่ ? ” นางถามด้วยท่าทีอึดอัดใจ แม้ว่านางจะบอกได้ว่าลูกท้อนี่โดดเด่น แต่ระดับของมันต่ำเกินไป
ตอนที่นางปิดกล่องไม้ เจี้ยนเ