ฉินที่ยืนอยู่ห่างไปไม่กี่กิโลเมตรก็ต้องตัวสั่น เขามองไปด้านหน้าด้วยตาที่เป็นประกาย เขาพูดขึ้นด้วยความแปลกใจ “นี่มันพลังของปราณหยานหวง….”
ต่อมาเจี้ยนเฉินก็หายตัวไป เขาเหมือนกับสายฟ้าพุ่งออกไปยืนอยู่ตรงหน้าหญิงคนนั้นในพริบตา
“ช่างเป็นพลังที่ประหลาดจริง ๆ…” เจ้าของร้านเป็นชายแก่อายุประมาณ 70 ปี เขากำลังตรวจสอบลูกท้ออยู่และแสดงสีหน้าแปลกใจออกมา เขากำลังแอบเดาค่าของมัน
ปัง !
ตอนนั้นเอง เจี้ยนเฉินได้ลงมือด้วยความเร็วแสง เขาฟาดไปที่กล่องไม้ในมือของหญิงสาวเพื่อปิดไม่ให้กลิ่นมันรั่วไหลออกไปได้ไกลกว่านี้ สุดท้ายกล่องไม้นั้นก็ตกอยู่ในมือของเจี้ยนเฉิน
“จะ เจ้าทำอะไร ? เจ้าคิดจะขโมยของข้ารึไง ? ” หญิงสาวมองไปที่เจี้ยนเฉินซึ่งโผล่มาข้างกายด้วยความแปลกใจและกลัว นางไม่ทันได้ตอบโต้ตอนที่เจี้ยนเฉินแย่งกล่องไม้ไปจากนาง
มันหมายความว่าชายที่ดูไม่คุ้นตาหน้าตาธรรมดากลับมีการบ่มเพาะที่สูงกว่านาง
“ท่านลูกค้า ของในมือเจ้าถูกซื้อแล้วเพราะนางมาขายของกับข้า เจ้าขโมยมันไปโดยไม่ได้รับอนุญาตจากนาง ดังนั้นเจ้าทำผิดกฎของเมืองหลวง” เจ้าของร้านมองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยสีหน้าหงุดหงิดและตะโกนออกมา
