นัตตาไม่ใช่วัตถุเซียนขั้นต่ำ มันเป็นวัตถุเทพขั้นสูงสุด แม้ว่ามันจะเสียหายแต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่ไคยะซึ่งเป็นเพียงราชาเทพจะรับรู้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นด้านนอก หากไม่ได้หลอมรวมเข้ากับหอคอยอนัตตา
เจี้ยนเฉินไม่เข้าใจไม่ว่าจะคิดยังไงก็ตาม แต่มันก็ชัดเจนแล้วว่ามันยังไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องนี้ เขาได้เอ่ยขึ้นมาว่า “ไคยะ ไม่ต้องกังวล ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับข้าหรอก หากข้าเจอกับอันตรายจริง ๆ ข้าจะหนีไปด้วยยันต์ส่งตัวจักรวาล”
เจี้ยนเฉินเอายันต์ส่งตัวจักรวาลออกมาจากแหวนมิติ เขากำมันไว้แน่นและออกจากหอคอยอนัตตาไป
ทันทีที่เขาออกมาจากหอคอยอนัตตา เจี้ยนเฉินก็พบกับหญิงชราในชุดธรรมดาและผมเผ้าที่ยุ่งเหยิงปิดบังใบหน้า นางยืนมือไพล่หลังรอเขาอยู่ใกล้ ๆ
นางไม่ได้มองไปที่เจี้ยนเฉิน สายตาทรงความรู้ของนางจับจ้องไปยังหอคอยอนัตตาพร้อมกับสีหน้าที่ดูซับซ้อน
“ผู้อาวุโส ท่านเองหรือ ? ” เจี้ยนเฉินแปลกใจทันทีที่เห็นอีกฝ่าย เขาถึงกับผงะ
เขาจำนางได้ทันทีที่เห็น นางคือคนที่เคยแลกเปลี่ยนเกราะวัตถุเทพที่เสียหายของเขาบนยานอวกาศ
“เจ้ายังมีชีวิตอยู่หรือ ? ” นางมองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยท่าทีเฉยเมย แม้ว่าจะเคยเจอกันมาครั้งหนึ่งในอดีต แต่เรื่อ
