อ ? ” เจี้ยนเฉินตรวจสอบรอบ ๆ และพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
ไม่ต้องคิดเลยว่าค่ายกลจะแข็งแกร่งแค่ไหนเมื่อสร้างได้ในอวกาศรอบนอก แต่เจี้ยนเฉินไม่ได้เชี่ยวชาญเรื่องค่ายกลเลยแม้แต่น้อย เมื่อพวกเขาโดนขังไว้ด้านใน พวกเขาก็ตกที่นั่งลำบาก
ในพริบตาเจี้ยนเฉินกับไคยะก็ออกมาที่ด้านนอก ทั้งสองคนมองไปรอบ ๆ ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
“เราเข้ามาในค่ายกลจริง ๆ ค่ายกลนี้แข็งแกร่งเกินไป น่าเสียดายที่เฉินหลงไม่อยู่ด้วย ไม่งั้นแล้วเราอาจจะหาทงาออกไปจากค่ายกลด้วยความเชี่ยวชาญด้านค่ายกลของเขาได้” ไคยะพูดขึ้น ทั้งนางและเจี้ยนเฉินต่างก็ไม่ได้เชี่ยวชาญเรื่องค่ายกล ดังนั้นสถานการณ์ที่พวกเขาเผชิญอยู่ตอนนี้จึงถือว่าแย่อย่างมาก
“มากับข้า ไปดูกันเผื่อว่าเราจะออกจากที่นี่ได้” เจี้ยนเฉินจับมือไคยะและถอยกลับไปยังทางที่พวกเขาจากมา แต่การออกจากค่ายกลนั้นพูดง่ายกว่าทำ ยิ่งกว่านั้นพวกเขาก็ไม่ได้เชี่ยวชาญเรื่องค่ายกลเลยแม้แต่น้อย
ผลก็คือต่อมาอีกไม่นาน เจี้ยนเฉินก็รู้สึกว่าเขาหมดความอดทน เขาหมดหนทางจริง ๆ
ตอนนั้นก็มีพลังงานอันแข็งแกร่งสายหนึ่งแผ่ออกมา ลำแสงสีดำขนาดเท่ากับนิ้วมือโผล่มาห่อหุ้มตัวเจี้ยนเฉินกับ ไคยะเอาไว้ พร้อมกับรังสี
