างก็ถูกเอาตัวออกไป เหลือเพียงแค่หมิงตงกับแม่ทัพศักดิ์สิทธิ์ทั้งห้า
มันไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่ต้องการจะออกจากที่นี่ แต่แรงกดดันจากราชาเผิงสีฟ้าทำให้พวกเขาไม่อาจจะเคลื่อนไหวได้ พวกเขาไม่อาจจะหนีออกไปได้แม้ว่าจะต้องการเพียงใดก็ตาม
เลือดไหลออกมาจากมุมปากของหมิงตง เขายังไม่หายดีและรวมกับผลกระทบจากแรงกดดันนี้แล้ว เขาจึงเผยความอ่อนแอออกมา เขารู้สึกเหมือนว่าเขากำลังถูกฉีกออกเป็นชิ้น
“ เพราะศิษย์ข้า โม่เฉิง ต้องตายเพราะเจ้า เจ้าเองก็ต้องตายด้วยไม่ว่าเจ้าจะมาจากไหนก็ตาม” ราชาเผิงสีฟ้าพูดขึ้นด้วยท่าทีเย็นชา ศิษย์ที่เขาให้ความสำคัญและคาดหวังกลับต้องตายด้วยน้ำมือของหมิงตง เป็นธรรมดาที่เขาจะโกรธแค้นหมิงตง เขาไม่ต้องการปลิดชีวิตหมิงตงง่าย ๆ เขาได้ตัดสินใจแล้วว่าจะทรมานหมิงตงด้วยวิธีที่โหดร้ายที่สุด
“ป่าเถื่อนจริง ราชาเผิง” ตอนนั้นก็มีเสียงอันน่าพอใจเสียงหนึ่งดังขึ้น องค์หญิงแปดของพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงได้ก้าวออกมาในชุดสีแดง นางไม่ได้เดินเร่งรีบนักแต่แต่ละก้าวนั้นกินระยะทางได้มหาศาล นางโผล่มาตรงหน้าหมิงตงราวกับทำการเคลื่อนย้ายมา
ด้วยการมาถึงขององค์หญิงแปด หมิงตงก็รู้สึกได้ถึงว่าแรงกดดันก่อนหน้านี้หา
