ยไปในพริบตา เขารู้สึกโล่งอกและแทบจะทรุดลงไป
“เจ้าคิดจะสอดมือเข้ามายุ่งอีกแล้วสินะ ? ” สีหน้าของราชาเผิงสีฟ้ามืดครึ้ม เขามองไปที่องค์หญิงแปดพร้อมกับความหงุดหงิดที่ปะทุขึ้นมา
ก่อนหน้านี้เขายอมให้องค์หญิงแปดพาตัวหยุนเสี่ยวหยานไปก็เพราะความเคารพต่อองค์หญิงใหญ่ แต่เมื่อต้องเจอกับฆาตกรที่ฆ่าศิษย์เขา การที่องค์หญิงแปดคิดจะเข้ามายุ่งเกี่ยวอีกครั้งนี้ มันทำให้สีหน้าเขาต้องหม่นลงไป
“พวกเขามาจากพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิง ผู้อาวุโสเผิงคิดจะเป็นศัตรูกับพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงงั้นหรือ ? คิดดี ๆ ผู้อาวุโสเผิง” องค์หญิงแปดพูดขึ้นมาด้วยความใจเย็น แต่นางได้ใช้ทักษะลับเพื่อเรียกคนที่อยู่ไกลออกไป “ พี่ใหญ่….”
“อะไรนะ ? หมิงตง มาจากพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงงั้นรึ ? ”
“ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเขาถึงกล้าถึงขนาดฆ่าศิษย์ของราชาเผิงสีฟ้า กลับเป็นว่าเขามีพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงคอยหนุนหลังอยู่…”
“องค์หญิงแปดของพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงออกหน้าแทน ใครจะรู้ว่าราชาเผิงสีฟ้าจะทำเช่นไร….”
“ราชาเผิงสีฟ้านั้นเป็นคนต่ำช้า เขาเป็นคนที่ไม่อาจจะใช้เหตุผลด้วยได้ บวกกับทักษะการเคลื่อนไหวเผิงสีครามของเขาแล้ว ความเร็วของเขาแทบ