ื่อปลอบประโลมให้น้องชายที่กำลังโกรธจัดสงบสติอารมณ์ลง
“ท่านพ่อ เหลียนเอ๋อร์บอกว่าไม่แต่งงาน ตอนนี้น้องสามก็สามารถเลี้ยงดูครอบครัวได้ จะเลี้ยงดูเหลียนเอ๋อร์ไปตลอดชีวิตก็ไม่ใช่ปัญหา ส่วนสูตรเม่าไช่ นั่นเป็นของเจียวเอ๋อร์ ข้าไม่มีทางมอบให้ใครทั้งนั้น”
เรื่องสูตรเม่าไช่ ครอบครัวอวิ๋นโส่วจงไม่ได้ปิดบัง ในยุคนี้ ตราบใดที่เป็นครอบครัวที่มีฐานะหน่อย บุตรสาวมักจะมีสูตรอาหารติดตัวสักหนึ่งหรือสองสูตร เพื่อที่เวลาแต่งงานไปอยู่บ้านสามีจะได้มีของติดตัวไป ไม่ถูกคนอื่นดูถูก
ดังนั้นการที่อวิ๋นเจียวมีสูตรเม่าไช่ ให้คนรู้ก็ไม่เป็นไร แต่คำพูดของอวิ๋นโส่วจง เมื่อตกไปถึงหูของคนอื่นๆ กลับกลายเป็นสูตรเม่าไช่เป็นของที่พวกเขาเตรียมไว้ให้อวิ๋นเจียว ไม่มีทางมอบให้คนนอกเด็ดขาด
หญิงสาวในหมู่บ้านไหวซู่ ต่างพากันอิจฉาอวิ๋นเจียวมากขึ้นไปอีก เจียงต้าไห่ได้ยินดังนั้นก็ร้อนใจ เขาต้องได้สูตรเม่าไช่มาครอบครองให้ได้ คนที่ไปขายเม่าไช่ในตำบลคือคนบ้านใหญ่กับบ้านสาม เขาไม่คิดเลยว่าสูตรนี้จะเป็นของบ้านสอง
เรื่องราวบานปลายมาถึงขั้นนี้ ต่อให้อยากถอนตัวก็ยากแล้ว เขาจึงร้อนใจยิ่งนัก “พี่รอง เรื่องนี้ค่อยๆ พูดกันเถิด ท่านดูสิ เจียวเอ๋อร์ยังเด็ก กว่าจะแต่งงานออกเรือนก็อีกหลายปี เช่นนั้นตอนนี้ท่านมอบสูตรเม่าไช่ให้เหลียน
