จนเขาไม่สามารถหลบหนีได้
ในขณะเดียวกัน ดาวขนาดใหญ่สี่ดวงซึ่งสร้างสรรค์มาจากกระบี่นวดาราวิถีสวรรค์ของเจี้ยนเฉินปะทะเข้ากับพลองโลหะของไป่ยี่
ไป่ยี่แค่นเสียงออกมาด้วยความไม่พอใจ ในขณะที่ง่ามนิ้วโป้งกับนิ้วชี้ทั้งสองมือฉีกขาดออกจากกัน นิ้วมือของเขาขาดและพลองโลหะก็กระเด็นลอยออกมาจากมือของเขา
กระบี่ของเจี้ยนเฉินยังไม่ได้สิ้นพลังไปจนหมดหลังจากกระแทกวัตถุเทพของไป่ยี่ มันพุ่งเข้าใส่หัวของไป่ยี่
ไป่ยี่ตกตายเช่นนั้น
หากไม่มีเจี่ยนาและไป่ยี่ และด้วยอาการบาดเจ็บของเขาเอง ลากุนเต๋อก็ไม่สามารถทนอยู่ได้นานและเขาก็ถูกเจี้ยนเฉินสังหารในไม่ช้า
หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็มาถึงตรงหน้าเจี่ยนาซึ่งกำลังนอนราบอยู่บนพื้น เจี่ยนากำลังร้องออกมาขณะที่เขาก้มศีรษะ เจี้ยนเฉินจบชีวิตของเขาอย่างไร้ความปราณี
เจี้ยนเฉินถอดเอาแหวนมิติของเจี่ยนาและหยิบเอาวัตถุเทพของเขาขึ้นมา วัตถุเทพนั้นเป็นกระบี่ที่ใบกว้างเท่าฝ่ามือ
เจี้ยนเฉินค้นพบลูกปัดขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือบนซากศพของเจี่ยนา มันก็เป็นวัตถุเทพ
“ วัตถุเทพทั้งสองนี้ควรเป็นทั้งฝั่งการโจมตีและการป้องกัน ดูเหมือนว่าเจี่ยนาจะใช้ได้แค่หนึ่งในนั้น เพราะเขาได้รับบาดเจ็บหนักเกินไป
