” เจี้ยนเฉินพึมพำก่อนที่จะหยิบพลองโลหะของไป่ยี่ขึ้นมาแล้วโยนมันเข้าไปในหอคอยอนัตตา
หลังจากคิดถึงอะไรบางอย่าง เจี้ยนเฉินก็นำแหวนมิติที่เขาได้รับออกมาทันที หลังจากการค้นหาผ่านพวกมัน เขาหยิบจานค่ายกลหลายสิบอันออกมา จากนั้นเขาก็เดินไปที่ชั้น 8 อย่างระมัดระวังและตั้งจานค่ายกลทั้งหมดที่ทางเข้าด้วยความเร็วดุจสายฟ้า
เจี้ยนเฉินไม่แม้แต่จะเหลียวมองที่ผลงานฝีมือของเขาที่เขาทำ เขาหันกลับมาและกลับไปที่ชั้น 7
จานค่ายกลนั้นมีไว้สำหรับโจมตีหรือป้องกันและพวกมันก็มีระดับที่น่าประทับใจ ด้วยจานค่ายกลมากมายที่เจี้ยนเฉินวางไว้ด้วยกันมันกลายเป็นกำแพงกั้นที่ทางเข้าสู่ชั้น 8 ป้องกันไม่ให้มีใครลงมา
“บัดซบ ใครกันที่เลวบัดซบที่มาปิดขวางทางลง…”
เจี้ยนเฉินได้ยินเสียงคำรามด้วยความโมโหอย่างมาก เขารู้สึกมีความสุขอย่างมาก
สุดยอดราชาเทพหลายคนโกรธแค้นเมื่อพวกเขาเห็นสิ่งกีดขวางที่สร้างขึ้นจากจานค่ายกลที่ชั้น 8
“พวกเรารีบมารวมตัวกันและทำลายค่ายกลเหล่านี้ พวกมันทนได้ไม่นานหรอกสำหรับเรา” สุดยอดราชาเทพกล่าวอย่างรีบเร่ง
อย่างไรก็ตามเมื่อพวกเขากำลังจะลงมือ กิ้งก่าก็จ้องมองมา ลิ้นของมันพุ่งออกมาแล้วลากสุดยอดราชาเทพเข้าไปใน
