ัติสวรรค์ระดับเทพออกมาจากแหวนมิติของนางและบดขยี้ส่วนหนึ่งให้เป็นฝุ่นก่อนที่จะโรยบางส่วนลงบนร่างกายของเจี้ยนเฉิน นางป้อนส่วนที่เหลือให้เจี้ยนเฉินบริโภค
แน่นอนว่าไม่มีข้อสงสัยเกี่ยวกับประสิทธิภาพของสมบัติสวรรค์ระดับเทพ บาดแผลของเจี้ยนเฉินรักษาตัวเองในอัตราที่มองเห็นได้ทันที ผิวไหม้เกรียมของเขาค่อย ๆ ฟื้นสีปกติบางส่วน
คราวนี้เจี้ยนเฉินบาดเจ็บสาหัส แม้จะมีสมบัติสวรรค์และการฟื้นฟูร่างบรรพกาล แต่ก็ต้องใช้เวลา 3 วันกว่าเขาจะหายสนิท
แม้ว่าบาดแผลในร่างกายของเขาจะได้รับการรักษาแล้ว เจี้ยนเฉินก็ยังไม่รู้สึกตัว
จื่อหยุนและเสี่ยวม่านได้มาถึงแล้วข้าง ๆ เจี้ยนเฉิน พวกเขามองเขาขณะที่พวกเขาแสดงความกังวลอย่างลึกซึ้ง
“พี่ใหญ่สบายดีหรือไม่ ? ทำไมเขายังไม่ตื่นเลย ? ” เสี่ยวม่านนั่งข้างเจี้ยนเฉินขณะที่นางถามด้วยความหดหู่
“เขาสบายดีแล้ว มันเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับวิญญาณของเขา เขาคงจะหมดสติไปอีกสองสามวัน” ไคยะมองดูเจี้ยนเฉินแล้วพูดเบา ๆ
“จื่อหยุนจะไม่มีวันลืมความเมตตาที่พี่สองคนช่วยชีวิตข้า หากข้ามีโอกาส ข้าจะตอบแทนพี่อย่างแน่นอน” จื่อหยุนคำนับให้ไคยะอย่างลึกซึ้งขณะที่นางพูดอย่างเคร่งขรึม นางรู้สึกขอบคุณ
คราวนี้ เจี้ยนเฉินยังคงหมดสติไปเป็นเวลานาน หลังจากครึ่งเดือนผ่านไป เขาเพิ่งตื่นขึ้นมาอย่างช้า ๆ ทันทีที่เขาลืมตาขึ้น เขาก็รู้สึกเจ็บปวดอย่างฉับพลันในวิญญาณของเขา
“อ๊า ! พี่ใหญ่ ในที่สุดท่านก็ตื่นขึ้นมา น่าอ
