ัศจรรย์ มันอัศจรรย์มาก พี่จื่อหยุน, พี่ไคยะ เจี้ยนเฉินตื่นแล้ว” เจี้ยนเฉินได้ยินเสียงของเสี่ยวม่านเป็นคนแรก มันเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความสุข
จื่อหยุนและไคยะนั้นไม่จำเป็นต้องให้ใครเตือนเลย พวกนางสัมผัสได้ทันทีที่เขาลืมตาขึ้นมา พวกเขาเป็นราชาเทพ พวกเขาเข้ามาอย่างรวดเร็ว
เจี้ยนเฉินลุกขึ้นอย่างช้า ๆ เขามองไปรอบ ๆ ด้วยความสับสน แต่หลังจากนั้นไม่นาน ทุกอย่างที่เกิดขึ้นก่อนที่เขาจะหมดสติก็พุ่งเข้ามาในหัวของเขา ทำให้เขาจำได้อย่างชัดเจนว่าเหล่าสุดยอดราชาเทพหลายคนล้อมรอบเขาไว้ตลอดทางจนกระทั่งจิตมารเข้ามาแทนที่
อย่างไรก็ตามเจี้ยนเฉินไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากจิตมารเข้าครอบงำเขา
“ตอนนี้เราปลอดภัยแล้วหรือยัง ? ” เจี้ยนเฉินมองดูไคยะและลุกขึ้นยืนอย่างช้า ๆ ทันทีที่เขายืนขึ้น เขาก็เซและรู้สึกวิงเวียนจนเกือบจะล้ม
ไคยะรีบเข้ามาพยุงเจี้ยนเฉินทันทีและถามด้วยความกังวลว่า “เจี้ยนเฉิน เจ้าสบายดีหรือไม่ ? ”
เจี้ยนเฉินส่ายหน้าเบา ๆ “ ข้าสบายดี วิญญาณของข้าเสียหายเล็กน้อย มันน่าจะเกิดจากจิตมาร”
“ขณะนี้เราอยู่ในหอคอย และหอคอยนั้นจมลงสู่ก้นลาวา เป็นไปไม่ได้ที่คนข้างบนจะลงมาที่นี่ ดังนั้นความปลอดภัยจึงไม่ใช่ปัญหา ไปรักษาก่อนเถอะ” ไคยะพูด
“ผู้มีพระคุณ ข้ามียาที่สามารถรักษาวิญญาณได้ โปรดรับไว้” จื่อหยุนส่งขวดหยกให้เจี้ยนเฉินทันที มีเม็ดยาระดับเทพสำหรับรักษาวิญญาณที่นั่น ขั้นบรรพกาลจากลัทธิเต๋าแห่งเนปจูนได้ท
