ด้ว่าสามคนที่เจี้ยนเฉินพูดถึงนั้นคือสองพี่น้องและเฮยหยา หน้าของเขาซีดและรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาในใจ ความอาฆาตที่เขามีต่อเจี้ยนเฉินนั้นไม่อาจจะเพิ่มไปมากกว่านี้ได้
“ไม่แปลกใจเลยว่าไป่ฉีกับอีกสองคนถึงไม่กลับมา พวกนั้นตาย” องค์ชายห้ากัดฟันเมื่อคิดแบบนั้น เขาไม่เชื่อว่าทั้งสามคนจะตายไปเพราะคนอื่นจากความแข็งแกร่งที่เจี้ยนเฉินแสดงออกมาตะกี้ มันใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ที่เจี้ยนเฉินจะฆ่าสองพี่น้องแม้ว่ามันจะยากเล็กน้อยก็ตาม
ราชาเทพจากครอบครัวหยุนต่างก็แปลกใจ มุมมองที่พวกเขามีต่อเจี้ยนเฉินนั้นเปลี่ยนไป
ตลอดหลายวันที่พวกเขาอยู่กับองค์ชายห้า พวกเขาต่างก็ได้ยินเรื่องความแข็งแกร่งของไป่ฉีและไป่เฮฺอ พวกเขาไม่คิดว่าสองพี่น้องนี่จะตาย มันทำให้พวกเขาแปลกใจอย่างมาก
“ข้าไม่คิดว่าความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินจะน่ากลัวถึงเพียงนี้ แม้แต่สองพี่น้องก็ต้องตายเพราะเขา มันทำให้ข้ากังวลจริง ๆ ” หยุนเหลียนชิงคิด เขารู้ว่าการตายของสองพี่น้องต้องเกี่ยวข้องกับเจี้ยนเฉิน
ตอนนั้นเอง ปรมาจารย์ชูที่ยืนอยู่ข้างองค์ชายห้าก็ได้ก้าวออกมาบอกกับเจี้ยนเฉินว่า “เจี้ยนเฉิน แม้ว่าเจ้าจะไม่ได้ปรากฏชื่อในป้ายทำเนียบขั้นเหนือเทพ แต่มันก็มีข่าวลือว่าเจ้าเอาชนะโม่เฉิงที่อยู่อันดับหนึ่งได้ เจ้าปกปิดพรสวรรค์ของตนเอง เมื่อเจ้าขึ้นเป็นราชาเทพและมีฐานการบ่มเพาะเท่ากันกับข้า ข้าอยากจะเห็นความแข็งแกร่งของเจ้า ชี้แนะด้วย”
ปรมาจารย์ชูเป็นนักปราช
