ชูพูดขึ้น เขามองไปที่เสี่ยวม่านที่กำลังฟื้นตัวอยู่ด้วยความสนใจ
ในเวลาเดียวกันเขาก็บอกกับองค์ชายห้าแบบลับ ๆ ด้วยน้ำเสียงเคร่งเคียดว่าเด็กสาวผู้นี้โดดเด่น มันสำคัญกว่าทุกอย่างที่นี่
ตาขององค์ชายห้าสั่นไหว เป็นธรรมดาที่เขาจะเห็นว่า เสี่ยวมัน นั้นโดดเด่น นางอยู่แค่ขอบเขตมนุษย์แต่นางกลับไม่บาดเจ็บจากคลื่นพลังจากการปะทะเมื่อตะกี้ มันผิดปกติ
เจี้ยนเฉินแค่นเสียงออกมา “เจ้ามองข้ามเรื่องไป่ฉีกับคนอื่นได้ แต่ข้าไม่อาจจะทำได้”
ปรมาจารย์ชูขมวดคิ้วพลางเอ่ยว่า “เจี้ยนเฉิน เจ้าแข็งแกร่งก็จริง มันมีคนไม่กี่คนในโลกเซียนที่จะทำแบบเจ้าได้ในฐานะราชาเทพช่วงต้น แต่เจ้าไม่ใช่คู่มือของข้า เจ้าน่าจะรู้ว่าข้ามีวัตถุเทพ”
“ข้าเองก็อยากเห็นพลังของวัตถุเทพอยู่พอดี” กระบี่ในมือของเจี้ยนเฉินสั่นไหวและเปล่งแสงออกมา มันเปล่งแสงราวกับจักรวาล
