่าย ด้วยการเคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียว เขาก็ได้พุ่งเข้าหาตัวชายแก่ กระบี่ในมือเขาส่องแสงอันเย็นชาออกมาแล้วแทงเข้าใส่หน้าผากของชายแก่ทันที
การโจมตีของเจี้ยนเฉินนั้นไร้ปราณี มันเหมือนจะเร็วยิ่งกว่าแสง มันถึงระดับที่น่าเหลือเชื่อที่ซึ่งราชาเทพมกามายยากจะมองตามทันได้ด้วยการรับรู้วิญญาณ ชัดเจนแล้วว่าเจี้ยนเฉินต้องการจะฆ่าชายแก่ในครั้งเดียว
เมื่อรับรู้ถึงพลังของการโจมตีนี้ สีหน้าของชายแก่ก็เปลี่ยนไป เกราะเซียนขั้นสูงของเขาปรากฏขึ้นมาห่อหุ้มตัวเขาไว้เหลือเพียงแค่ตาสองข้างที่เผยออกมาให้เห็นภายนอก
ปัง !
เจี้ยนเฉินแทงไปที่หน้าผากของชายแก่หลังจากที่อีกฝ่ายได้ใส่เกราะตัวเองไปแล้ว การปะทะนี้เกิดเสียงระเบิดดังก้อง
แม้ว่าชายแก่จะมีเกราะคอยปกป้องแต่เขาก็ยังกระเด็นออกไปด้วยพลังจากการโจมตีนี้ กระดูกสันหลังของเขาแตกออกพร้อมกับหัวที่แทบจะหลุดกระเด็นออกจากตัว
“เจี้ยนเฉิน ข้าแสดงออกแล้วว่าจะไม่โจมตีอีก อย่าทำเกินไปหน่อย ทุกคน ร่วมมือกันจัดการกับเขา เราไม่อาจจะปล่อยเขาหนีไปได้” ชายแก่พูดด้วยวิญญาณของตน เขากลัวอย่างมาก มันเกิดรอยแตกขึ้นมาที่หมวกของเขา เขาเชื่อว่าการโจมตีครั้งต่อไปของเจี้ยนเฉินคงสามารถทำลายเกราะของเขาได้
ราชาเทพรอบ ๆ มองดูสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยสายตาเย็นชา ไม่มีสักคนที่คิดจะเข้าไปยุ่ง ในหมู่พวกนั้นราชาเทพหลายคนที่มาถึงทีหลังได้ยินแค่ว่าเจี้ยนเฉินแข็งแกร่ง แต่พวกเขาไม่รู้เลยว่าแข็งแกร่งแค่ไหน ด
