ังนั้นพวกเขาจึงต้องการจะทดสอบความแข็งแกร่งผ่านการต่อสู้ที่เกิดขึ้นตอนนี้
ตอนนั้นเอง เจี้ยนเฉินได้แทงออกมาเป็นครั้งที่สอง กระบี่ของเขาส่องประกาย เขาแทงออกไปเป็นเส้นแสงย้อมท้องฟ้ายามค่ำคืนให้กลายเป็นสีขาวราวกับหิมะ มันดูน่าตะลึงอย่างมาก
เจี้ยนเฉินทำลายเกราะของชายแก่ด้วยการโจมตีครั้งที่สอง ปลายกระบี่หมุนวนด้วยแสงสีขาวได้แทงทะลุหน้าผากของชายแก่และกำจัดวิญญาณของอีกฝ่าย
กระบี่ที่ชายแก่ควบคุมไว้เสียการควบคุมและตกลงไปที่พื้นเมื่อชายแก่ตายไป
สีหน้าของเจี้ยนเฉินไม่ได้เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย เขาเก็บเอาแหวนมิติของชายแก่ก่อนจะกลับไปอยู่ข้างเสี่ยวม่าน ตอนนี้เขาแผ่ปราณกระบี่ออกมาราวกับเทพเจ้าแห่งกระบี่ เขาเหมือนกับว่าจะรับมือกับทุกคนเอาไว้ด้วยตัวเอง “มีใครอยากจะลองอีกรึไม่ ? ”
รอบข้างนั้นเงียบสนิท ราชาเทพหลายคนตะลึงกับความแข็งแกร่งที่เจี้ยนเฉินได้แสดงออกมา เขาจัดการปลิดชีวิตราชาเทพช่วงปลายด้วยการโจมตีเพียง 2 ครั้งโดยไม่ได้ใช้ทักษะต่อสู้ใด ๆ ความแข็งแกร่งนี้มันบ่งบอกว่าพวกเขาไม่อาจจะวู่วามได้
เขาน่ากลัวขนาดนี้ทั้ง ๆ ที่ยังไม่ได้ใช้ทักษะต่อสู้ หากเขาใช้ทักษะต่อสู้ เขาจะแข็งแกร่งได้แค่ไหนกัน ?
ด้วยวัตถุเซียนขั้นสูงสุดในมือนี้ ความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินนั้นเพิ่มขึ้นมาอย่างมาก
“ฮี่ฮี่ น่ายำเกรง เจ้าทำให้ราชาเทพทุกคนตะลึงได้ เจ้าทำให้ข้าสนใจได้” ตอนนั้นมีเสียงหัวเราะอันเย็นชาดังขึ้นมา ชายหนุ่มในเกรา
