ต่ข้าจะลองใช้มันดู ข้าจะเปลี่ยนไปใช้อย่างอื่นเมื่อพบอันที่เหมาะกว่า” ตอนที่พูดนั้น เจี้ยนเฉินก็ได้โคจรพลังบรรพกาลเข้าไปในกระบี่และลบตราประทับของชายหนุ่มที่เหลือไว้ในกระบี่ออกอย่างง่ายดาย
กระบี่นี้ได้ผูกกับวิญญาณของชายหนุ่มเอาไว้ ดังนั้นตอนที่ตราประทับถูกทำลาย ชายหนุ่มจึงได้รับบาดเจ็บสาหัส เขากระอักเลือดออกมาและมองมาที่เจี้ยนเฉินด้วยความกลัว
พลังของเจี้ยนเฉินเปลี่ยนแปลงไปเมื่อได้กระบี่นั้นไปครอง ปราณกระบี่อันแหลมคมแผ่ออกมาจากตัวเขาแล้วพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ดูเหมือนว่ามันจะสร้างกระบี่ลวงตาที่แทงลงไปที่พื้น มันราวกับว่าเขาคือเทพกระบี่
ราชาเทพโดยรอบที่ยังไม่เข้ามาโจมตีต่างก็มองมาที่เจี้ยนเฉินด้วยสีหน้าที่เปลี่ยนไป ตอนนั้นพวกเขา รู้สึกว่าเจี้ยนเฉินคือสัตว์อสูรโบราณที่ตื่นจากการหลับใหล เขาถึงกับน่ากลัวยิ่งกว่านั้น
เจี้ยนเฉินลอยอยู่ในอากาศพร้อกมับกระบี่ในมือ ผมของเขากระพือแม้ว่าจะไม่มีลม เขามองไปยังชายหนุ่มด้วยสายตาเย็นชาและพูดขึ้นว่า “ข้าจะไว้ชีวิตเจ้าเพราะกระบี่เล่มนี้” เมื่อพูดจบกระบี่นั้นก็ส่องแสงสว่างราวกับดวงอาทิตย์ออกมา จากนั้นเขาก็กวัดแกว่งกระบี่เข้าใส่ราชาเทพอีกคนที่โจมตีเขา
