งหน้าราชาเทพอีกคนที่เพิ่งจะโจมตีเขาในก้าวเดียว พลังบรรพกาลในมือซ้ายอัดแน่น เขากำกระบี่ซึ่งเป็นวัตถุเซียนขั้นสูงสุดไว้แน่น ปลายกระบี่ที่แหลมคมไม่อาจจะตัดผ่านมือของเขาได้
ราชาเทพคนนี้คือชายหนุ่มในชุดเขียวหน้าตาธรรมดา ตอนที่เขาเห็นเจี้ยนเฉินจับกระบี่ของเขาไว้โดยไม่ได้รับบาดเจ็บ ตาเขาก็หรี่ลงและแสดงความตะลึงออกมา เขาต้องการจะดึงมือกลับแต่เขาก็พบว่ามือของเจี้ยนเฉินนั้นราวกับคีม หนีบกระบี่เขาไว้แน่น เขาไม่อาจจะสลัดมันออกไปได้เลย
สีหน้าของชายหนุ่มดูตะลึง เกราะเซียนขั้นสูงปรากฏขึ้นมาครอบคลุมมือขวาของเขาเอาไว้ ในเวลาเดียวกันเขาก็สะบัดมือซ้ายด้วยแรงทั้งหมดที่มีเพื่อสลัดให้พ้นมือของเจี้ยนเฉินที่สับเข้ามา
ปัง ! เสียงปะทะดังก้อง ชายหนุ่รู้สึกว่ามือของเจี้ยนเฉินแข็งแกร่งราวกับวัตถุเทพซึ่งไม่อาจจะหยุดมือเขาได้ ไม่ใช่แค่มือซ้ายของเขาที่ไม่อาจจะหยุดเจี้ยนเฉินได้ แต่มือของเขาถึงกับหักด้วยซ้ำ
แคร่ก ! มือของเจี้ยนเฉินสับลงไปที่มือของชายหนุ่มด้วยน้ำหนักที่น่าเหลือเชื่อ เกราะที่ปกป้องมือเอาไว้แตกออกจากการโจมตีครั้งนี้และทำให้มือทั้งมือฉีกขาด
ชายหนุ่มร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด เขามองไปที่แขนขวาที่เต็มไปด้วยเลือดของตัวเอง เขาตะลึงในใจ ชายคนนี้เป็นแค่ราชาเทพช่วงต้นจริงหรือ ? เขามีร่างกายที่แข็งแกร่งและพลังที่น่าเหลือเชื่อ
เจี้ยนเฉินทำการตรวจสอบอาวุธเซียนในมือและพึมพำออกมา “แม้ว่ามันจะไม่ได้วิเศษนัก แ
