้งสี่คิดจะฆ่าเจี้ยนเฉินและไคยะ นางก็ไม่เชื่อว่าราชาเทพช่วงต้น 2 คนนี้จะทนการโจมตีของราชาเทพช่วงปลายทั้งสี่คนได้
“ปกป้องน้องสาวของเจ้า นางไม่อาจจะทนคลื่นพลังจากการต่อสู้ระหว่างราชาเทพได้” ตอนนั้นเสียงของเจี้ยนเฉินดังขึ้นมาในหัวของจื่อหยุน มันดูสงบ, เยือกเย็นและไม่ได้ลนลานเลยแม้แต่น้อย
ท่าทีใจเย็นของเจี้ยนเฉินนั้นต่างจากที่จื่อหยุนคิดเอาไว้ นางลืมตาขึ้นมาและพบกับสิ่งที่น่าตกใจ ตาของนางเบิกกว้างเพราะความเหลือเชื่อ
ปราณกระบี่สีทองถูกยิงออกไปจากมือของเจี้ยนเฉิน มันส่องประกายด้วยแสงสีทองดำ มันปะทะกับปราณกระบี่ที่อัดแน่นจากกฎไฟและเกิดระเบิดอย่างรุนแรง ปราณกระบี่สีทองทำลายปราณกระบี่ที่อัดแน่นจากกฎไฟและเกิดการระเบิดในอากาศ
ปราณกระบี่สีทองไม่ได้ช้าลงแม้แต่น้อย มันยังคงพุ่งต่อไปจนทะลุร่างของราชาเทพช่วงปลายคนหนึ่งก่อนจะหายไปที่ปลายขอบฟ้า
“อ๊าก ! ” ราชาเทพที่ใช้ปราณกระบี่ไฟร้องออกมาและมองมาที่เจี้ยนเฉินอย่างเหลือเชื่อพร้อมกับหัวใจที่เต้นรัว
มีแค่ตอนที่เผชิญหน้ากับปราณกระบี่สีทองนี้ เขาถึงเข้าใจความน่ากลัวของมัน ด้วยการบ่มเพาะขั้นราชาเทพช่วงปลาย เขาไม่อาจะจทนการโจมตีของมันได้เลย เขารู้สึกได้ถึงภัยที่ร้ายแรง
“นี่…นี่ไม่ใช่ความแข็งแกร่งที่ราชาเทพช่วงต้นควรจะมี” ชายคนนั้นตะโกนออกมาและรีบถอยกลับไป
ในเวลาเดียวกัน เจี้ยนเฉินก็ต่อยออกไปด้วยพลังบรรพกาลและสลายปราณกระบี่อีกเส้นไป จากนั้นเขาก็พุ่งไปข้า
