าบ้านของขั้นบรรพกาลนั้นปรากฏขึ้นมาใกล้กับสวนสมุนไพรศักดิ์สิทธิ์ แต่ไม่คิดว่าจะเป็นเจ้าที่ได้รับมันมา” เจี้ยนเฉินรู้สึกซับซ้อนในเรื่องนี้เมื่อมองไปที่จื่อหยุน เขาไม่รู้เลยว่าเขาควรจะเกลียดนางหรือไม่ มันเป็นเพราะจื่อหยุนได้รับการยอมรับจากมรดกที่ทำให้ราชาเทพหลายคนกลับมายังสวนซึ่งเป็นการเผยการกระทำทั้งหมดของเขาออกมา
หากจื่อหยุนได้มรดกไปในภายหลัง พวกราชาเทพคงกลับมาช้ากว่านี้และเขาคงมีเวลาพอที่จะเก็บกวาดที่นั่นทั้งหมด
โชคร้ายที่โอกาสหายากแบบนั้นถูกจื่อหยุนทำลายไป ซึ่งนั่นทำให้เจี้ยนเฉินรู้สึกเสียดายอย่างมาก
“งั้นเจ้าก็มาเพื่อมรดก โชคร้ายว่าข้าจะยกมรดกนี้ให้กับเจ้า แต่เจ้าก็ไม่อาจจะหนีไปพร้อมกับมันได้” จื่อหยุนก้มหน้าและมองไปยังราชาเทพที่อยู่โดยรอบ
