จทิศทางนั้นไม่ได้ระวังตัวสิ่งรอบกาย พวกเขาพลาดที่จะตรวจสอบได้ว่ามีคนกำลังเข้ามาที่นั่น
ราชาเทพหันมองไปตามเสียง ที่พวกเขาเห็นคือคนหนุ่มสาวสองคนที่บินเข้ามาหาพวกเขา พวกนั้นดูอายุประมาณ 20 ปี ชายหนุ่มนั้นหล่อเหลามีใบหน้าดูเด็ดเดี่ยวราวกับวีรบุรุษ ชัดแล้วว่าเขาผ่านการต่อสู้เอาเป็นเอาตายมาเยอะ หญิงสาวนั้นกลับกัน นางไม่ได้ดูน่าหลงใหลแต่ก็ยังงดงามเหมือนยากจะทัดทานได้
“เป็นแค่ราชาเทพช่วงต้น 2 คน แต่เมื่อพวกนี้พบเรา เราก็ไม่อาจจะปล่อยให้พวกนี้เอาข่าวนี้ไปบอกต่อได้ จัดการพวกนี้ก่อนแล้วค่อยไปที่อื่น” เหล่าราชาเทพฮึดฮัดออกมา พวกเขาดูผ่อนคลาย พวกเขาไม่ได้หยุดทั้งสองคนและปล่อยให้สองคนบินเข้ามาหา ในเวลาเดียวกันพวกเขาก็คุยกันแบบลับ ๆ และหาข้อสรุปในหมู่พวกเขาได้
ทั้งสองคนนี้คือเจี้ยนเฉินและไคยะ พวกเขาไม่ได้สนใจเหล่าราชาเทพที่แสดงสีหน้าต่าง ๆ พวกเบินเข้ามาหาอย่างใจเย็นและไปอยู่ตรงหน้าจื่อหยุน
จื่อหยุนจำเจี้ยนเฉินและไคยะได้ เจี้ยนเฉินได้ช่วยพวกนางบนยานอวกาศจากที่ราบเมฆาและทวงคืนจี้หยกของ เสี่ยวม่านจากราชาปิศาจสามตา จื่อหยุนรู้สึกว่าติดหนี้บุญคุณเขาอยู่
จื่อหยุนเงยหน้าขึ้นมองเจี้ยนเฉินและไคยะ ก่อนจะยิ้มออกมา “พวกเจ้าก็มาชิงเอามรดกของขั้นบรรพกาลจากข้าด้วยหรือ ? ”
เจี้ยนเฉินแปลกใจเมื่อได้ยินแบบนั้น แต่เขาก็เข้าใจสถานการณ์ได้ทันที เขามองไปที่จื่อหยุนด้วยสีหน้าแปลก ๆ และพูดขึ้นมาว่า “ ข้าได้ยินว่