ันที่จริงสถานการณ์ตอนนี้ก็ถือว่าย่ำแย่แล้ว
“เราควรหลีกเลี่ยงความสนใจไปก่อนและไม่อาจจะเดินทางไปรอบ ๆ สักพัก ข้าวางแผนว่าจะกลับไปที่ชั้น 8” เจี้ยนเฉินพูดหลังจากที่คิดอยู่สักพัก เขามองไปที่ไคยะและพูดขึ้น “ไคยะ เสี่ยวเจิ้ง พวกเจ้าจะกลับไปที่ภูเขาเนปจูนก่อนหรือไม่ ? ตอนนี้มันเป็นที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับพวกเขาสองคน”
แสงในตาของไคยะสั่นไหว นางได้พูดขึ้นว่า “ให้เสี่ยวเจิ้ง กับ เฉินหลง กลับไปที่ ภูเขาเนปจูน ก่อน ข้าจะไปกับเจ้า ยังไงซะด้วยความแข็งแกร่งที่ข้ามี ข้าน่าจะช่วยเจ้าได้บ้าง”
“นั่น…น่าจะได้ผล เอาตามนี้ เราจะพาเฉินหลงและ เสี่ยวเจิ้ง ไปที่ ภูเขาเนปจูน ก่อนแล้วค่อยมุ่งหน้าไปที่ชั้น 8” เจี้ยนเฉินพูดขึ้น หลังจากนั้นเขาก็พาเฉินหลงและเสี่ยวเจิ้งมุ่งหน้ากลับไปที่ภูเขาเนปจูน ในเวลาเดียวกัน เจี้ยนเฉินก็ให้เฉินหลงซ่อนตัวในถ้ำที่มีค่ายกลของจอมปราชญ์สูงสุดก่อนที่จะเอาสมบัติสวรรค์ทั้งหมดออกมาแบ่งกัน
ด้วยการที่มีสมบัติสวรรค์กว่า 200 ชิ้นวางไว้ในถ้ำ กลิ่นหอมของมันเพียงพอที่จะแผ่ออกไปได้ไกล ถ้าไม่ใช่เพราะค่ายกลแยกพื้นที่ของเฉินหลง บางทีพลังของสมบัติสวรรค์คงเพียงพอทำให้ราชาเทพทุกคนที่บ่มเพาะในภูเขานั้นตื่นตัว
“สมบัติสวรรค์พวกนี้น่าจะมีค่าเท่ากับเหรียญผลึกห้าสีหลายก้อน” เจี้ยนเฉินตื่นเต้นเมื่อมองไปยังสมบัติสวรรค์เหล่านั้น
ตอนนั้นสัตว์อสูรขนาดเท่ากับกำปั้นลอยออกมาจากแหวนมิติของไคยะ ตาของมันเป็นประกา
