ยและมองไปที่สมบัติสวรรค์ด้วยความคาดหวัง มันเหมือนจะน้ำลายไหลและมองไปที่เจี้ยนเฉินกับไคยะ มันราวกับอ้อนวอนทั้งคู่อยู่
นี่คือสัตว์อสูรกลืนสวรรค์เจ็ดสีที่ไม่ปรากฏตัวมาสักพัก มันมักจะอยู่ข้างกายไคยะเสมอและซ่อนอยู่ในแหวนมิติของนางเพื่อทำการบ่มเพาะ
“โอ้ เจ้าตัวน้อย เจ้าออกมาตอนที่เห็นของดีตลอดเลย” เจี้ยนเฉินอดไม่ได้ที่จะเขกหัวสัตว์อสูรตัวน้อย “กินได้ตามต้องการ” ไคยะพูดขึ้นและมองไปที่สัตว์อสูรด้วยสายตาอ่อนโยน นางไม่ลืมที่มันเคยช่วยนางตอนที่นางยังคงอ่อนแอ
สัตว์อสูรกลืนสวรรค์เจ็ดสีดีใจขึ้นมาทันที มันกระพือปีกและบินเข้าไปหากองสมบัติสวรรค์ มันพุ่งลงไปกินสมบัติสวรรค์ 3 ชิ้นคราวเดียว หลังจากนั้นมันก็กลับไปยังแหวนมิติของ ไคยะ ด้วยความพอใจ
สุดท้าย เจี้ยนเฉิน, ไคยะและเฉินหลง ก็แบ่งสมบัติสวรรค์ที่เหลือกันอย่างเท่าเทียม ส่วนเสี่ยวเจิ้งนั้นเอาดอกไม้แห่งวิถีไป 1 ดอก
ตอนแรก เจี้ยนเฉินต้องการให้สมบัติสวรรค์กับเสี่ยวเจิ้ง ด้วยแต่อีกฝ่ายกลับปฏิเสธ เขารู้ว่าเขาไม่ได้ช่วยอะไรมากกับการเก็บสมบัติสวรรค์พวกนี้ ดังนั้นดอกไม้แห่งวิถีเพียงดอกเดียวก็ทำให้เขาพอใจมากแล้ว เขาไม่คิดจะเอาเปรียบคนอื่น ๆ
หลังจากนั้น เจี้ยนเฉินและไคยะก็ไม่ได้อยู่ต่อ พวกเขามุ่งหน้าออกมาจากภูเขาเพื่อไปยังชั้น 8 ทันที ในเวลาเดียวกัน จื่อหยุนกำลังอุ้มเสี่ยวม่านอยู่ นางร่วงลงมาจากฟ้าโดยจุดนั้นห่างจากเจี้ยนเฉินไปกว่าหมื่นกิโลเมตร ทันทีที่น
