เรื่อย ๆ ด้วย เมื่อไหร่ก็ตามที่เก็บสมบัติสวรรค์ได้ ใจของราชาเทพทั้งห้าคนจะเต้นถี่ขึ้น ความตื่นเต้นและความต้องการที่ก่อตัวขึ้นในใจนั้นมีมากขึ้นเรื่อย ๆ
มันราวกับว่าเจี้ยนเฉินไม่ใช่คนที่เก็บสมบัติสวรรค์เหล่านี้ได้ แต่เป็นพวกเขาเอง
“มันมีราชาเทพอีก 3 คน คนหนึ่งเป็นราชาเทพช่วงปลาย” ตอนนั้นสีหน้าของผู้อาวุโสหยิงหม่นลง เขาได้ถอยออกมาจากไคยะกับเจี้ยนเฉินเพื่อไปหยุดคนที่กำลังเข้ามา
พวกนั้นจงใจที่จะสู้ตรงทางเข้าเพราะกลัวว่าเจี้ยนเฉินและคนอื่น ๆ จะหนีในตอนที่พวกเขายุ่งอยู่
“พวกเจ้ามาเก็บสมบัติสวรรค์ที่นี่และต้องการจะปกปิดเรื่องนี้ด้วยการฆ่าเรา ฮึ่ม บังอาจนัก” ราชาเทพช่วงปลายที่สู้กับผู้อาวุโสของนิกายเมฆขาวเข้าใจทุกอย่างทันที เขาไม่กล้ายืดเยื้ออีกต่อไป เขารีบหนีโดยไม่สนใจว่าจะบาดเจ็บแค่ไหน
“บัดซบ เราปล่อยเขาหนีไปได้” ผู้อาวุโสของนิกายเมฆขาวสบถออกมา จากนั้นพวกเขาก็ฆ่าราชาเทพอีก 2 คนก่อนจะกลับมาด้วยใบหน้าที่ซีด
“ข่าวนี้คงรั่วไหลในไม่ช้า เมื่อคนอื่น ๆ รู้ว่าเราได้สมบัติสวรรค์ระดับเทพไปจำนวนมาก พวกนั้นคงไม่ปล่อยเราไปแน่ มันต้องมีคนจำนวนมากมาไล่ล่าเรา เรารีบออกจากที่นี่จะดีกว่า” ผู้อาวุโสหยิง ตะโกนออกมาด้วยสีหน้าที่เหมือนจะหวาดกลัว
พวกเจี้ยนเฉินเข้าใจสถานการณ์นี้ดี พวกเขาหยุดโจมตีค่ายกลแล้วเก็บหอคอยอนัตตาลงไปก่อนจะหนีออกไปพร้อมกับราชาเทพทั้งห้าจากนิกายเมฆขาว
เฉินหลงเองก็ลบค่ายกลปิดกั้นสวรรค์อ
