ทำลายค่ายกลพวกนี้ให้เร็วกว่าเดิม” ตอนที่พูดนั้น เจี้ยนเฉินก็ได้เอาหอคอยอนัตตาออกมาและนำชายวัยกลางคนไปไว้ด้านใน
ไม่นานชายคนนั้นก็ตื่นขึ้น แม้ว่าเขาจะเคลื่อนไหวไม่ได้ แต่มันเป็นไปไม่ได้ที่จะมั่นใจได้ว่าเขาจะไม่ส่งต่อข่าวนี้ออกไปด้วยวิธีอื่น เจี้ยนเฉินหยุดกังวลได้หลังจากที่โยนอีกฝ่ายเข้าไปในโลกแยกเดี่ยวอย่างหอคอยอนัตตา
ทันใดนั้นเจี้ยนเฉินก็หรี่ตาลงมองหอคอยอนัตตา ความคิดหนึ่งโผล่มาในหัวเขา ทันใดนั้นเขาก็ยกหอคอยอนัตตาขึ้น ด้วยการควบคุมทางจิต มันได้ขยายตัวขึ้นมาสูงกว่า 10 เมตร แล้วฟาดลงบนค่ายกลที่ปกป้องสมบัติสวรรค์ระดับเทพอยู่
ทันใดนั้นแสงบนค่ายกลก็สั่นไหวอย่างรวดเร็ว พลังของมันลดลงไปด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ ด้วยการโจมตีนี้ค่ายกลได้เสียพลังงานของมันไปกว่าแปดในสิบส่วน
ตาของเจี้ยนเฉินเป็นประกายขึ้นมาทันที เขาควบคุมพลังของหอคอยอนัตตาและฟาดมันลงไปครั้งที่สองเพื่อต้องการจะทำลายค่ายกลให้ได้ในครั้งเดียว
ปัง !
สุดท้ายหอคอยอนัตตาก็ได้ทำลายค่ายกลและฟาดลงไปที่พื้นแรงที่มากกว่าภูเขาหล่นทับหลายพันเท่า มันทำให้พื้นดินสั่นไหวอย่างรุนแรงราวกับเกิดแผ่นดินไหวขึ้น
ไม่จำเป็นต้องบอกเลยว่าสมบัติสวรรค์เองก็ถูกทำลายไปด้วย
แต่ทั้งสี่คนไม่ได้เจ็บใจเพราะเรื่องนี้ กลับกันแล้ว พวกเขาพากันดีใจขึ้นมาแทน
“ข้าไม่คิดว่าหอคอยจะทรงพลังแบบนี้ มันคือวัตถุเทพที่เด่นเรื่องการทำลายค่ายกลจริง ๆ วิเศษ มันวิเศษสุด ๆ ด้วยหอ
