วกนี้ แม้ว่าพวกนี้ต้องการจะหนี แต่ทั้งสองคนไม่ได้คิดที่จะหนี พวกนี้ต้องการฆ่าพวกเจี้ยนเฉิน หลังจากนั้นพวกนี้ก็จะได้กลับไปหาองค์ชายห้าเพื่อรายงานว่าทำภารกิจสำเร็จ แต่ผลลัพธ์นั้นกลับทำให้พวกนี้ต้องตาย
เจี้ยนเฉินเก็บแหวนมิติของทั้งคู่โดยไม่ทำการตรวจสอบเลยแม้แต่น้อย เขาเองก็ตัวชุ่มไปด้วยเลือด แต่เลือดนั่นไม่ได้เป็นของเขา มันเป็นของสองพี่น้องนี่
“อ๊าก ! ” ตอนนั้นเองก็มีเสียงกรีดร้องดังขึ้นมาจากไกล ๆ เฮยหยาต้องการจะหนีเมื่อเห็นว่าสถานการณ์ย่ำแย่ แต่สุดท้ายเขาก็วิ่งเข้าไปชนกับม่านพลังที่มองไม่เห็น หัวของเขาตอนนี้กำลังมีเลือดไหลออกมา
เจี้ยนเฉินมองไปที่เฮยหยาและเริ่มสงสัยขึ้นมา ต่อมาเขาก็โผล่มาข้างกายเฮยหยาและถามออกมาด้วยท่าทีไร้อารมณ์ “ทำไมองค์ชายห้าถึงต้องการให้พวกเราตาย ? ”
“เพราะ หยุนซิน..” เมื่อเห็นว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะหนี เฮยหยาก็บอกทุกอย่างที่เขารู้ด้วยใบหน้าที่ชุ่มไปด้วยเลือด
สายตาของเจี้ยนเฉินดูเย็นชาขึ้นมาเมื่อได้ยินแบบนั้น เขาเผยท่าทีอาฆาตออกมา เขาไม่คิดว่าองค์ชายห้าจะต้องการให้เขาตายเพราะเรื่องเล็กน้อยที่หยุนซินคิดถึงเขา
“ข้าได้ฆ่าไป่ฉีกับไป่เฮอไปแล้ว ดังนั้นความแค้นที่ข้ามีกับองค์ชายห้าก็คงเพิ่มขึ้นไปอีก” สายตาของ เจี้ยนเฉิน มองไปยังเฮยหยา ก่อนจะแสดงความเย็นชาออกมาทันที
เมื่อรู้สึกได้ถึงสายตาอาฆาตของ เจี้ยนเฉิน เฮยหยูก็สั่นไปถึงขั้วหัวใจ เขาได้ตะโกนออกมา “อย่าฆ่าข้า อย่าฆ่า
