ข้า ข้าสบานว่าหากเจ้าไว้ชีวิตข้า ข้าจะทำตัวเป็นประโยชน์ต่อเจ้า”
เฉินหลงโผล่มาตรงหน้าเจี้ยนเฉิน เขาทำการตรวจสอบเฮยหยาและบอกกับเจี้ยนเฉินว่า “เจี้ยนเฉิน ชายผู้นี้มีความสามารถที่โดดเด่นไม่เหมือนใคร ไว้ชีวิตเขาอาจจะมีประโยชน์”
เจี้ยนเฉินมองเฮยหยาด้วยสายตาเย็นชา “บอกมาว่าเจ้าจะมีประโยชน์ยังไง บอกเหตุผลมาด้วยว่าทำไมข้าถึงไม่ควรฆ่าเจ้า”
สายตาที่สิ้นหวังของเฮยหยาเป็นประกายขึ้นมา มันราวกับว่าเขาเริ่มเห็นความหวังที่จะรอดไปได้ เขารีบอธิบายทันที “ข้ามีความสามารถติดตัวที่ซึ่งสามารถรับรู้ถึงตำแหน่งคนที่ข้าเคยเห็นมาได้ ตราบใดที่ฐานการบ่มเพาะของผู้นั้นไม่สูงกว่าข้าเกินไป โดยไม่สนว่าพวกเขาจะหลบซ่อนหรือเปลี่ยนหน้าตาหรือพลังก็ตาม ข้าสามารถหาตัวพวกนั้นได้” เฮยหยามองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความอึดอัดใจ เขาลังเลไปชั่วครู่ก่อนจะพูดต่อ “เราหาตำแหน่งเจ้าได้เพราะข้าเคยเห็นเจ้าทั้งสี่มาก่อน ดังนั้นเจ้าจึงไม่อาจจะหนีจากข้าพ้นไม่ว่าจะซ่อนเก่งแค่ไหนก็ตาม”
เจี้ยนเฉินตาเป็นประกายขึ้นมาเมื่อได้ยินแบบนั้น ความสามารถของเฮยหยานั้นโดดเด่นจริง ๆ มันจะมีประโยชน์หากใช้ในตอนวิกฤต
“งั้นข้าจะให้โอกาสเจ้า สาบานซะว่าจะภักดีกับข้าและข้าจะไว้ชีวิตเจ้า ไม่งั้นแล้วเจ้าคงรู้ว่าข้าคงไม่ปล่อยให้คนแบบเจ้ารอดไปได้ โดยเฉพาะกับการที่องค์ชายห้าหมายหัวข้าอยู่” เจี้ยนเฉินพูดขึ้น
