ความรักและความเชื่อใจจากครอบครัวทำให้อวิ๋นเจียวรู้สึกอบอุ่นใจยิ่งนัก เดิมทีนางคิดว่าต้องใช้ความพยายามอย่างมากเพื่อให้ท่านพ่อ ท่านแม่ และพี่ชายเชื่อในสิ่งที่นางพูด แต่กลับกลายเป็นว่าไม่ว่านางจะพูดอะไร พวกเขาก็เชื่อไปเสียหมด
นางอดไม่ได้ที่จะขอบคุณยุคสมัยที่ไม่ได้ยึดติดกับวัตถุนิยมนี้อีกครั้ง และขอบคุณฮ่องเต้องค์นั้นที่ได้รับยาวิเศษจากนักพรตบนภูเขาหลงหู่จนรอดชีวิตมาได้ ด้วยเหตุนี้คำโกหกที่น่าเหลือเชื่อของนางจึงมีหลักฐานยืนยัน
ใจจริงนางก็ไม่อยากโกหกคนในครอบครัว แต่ความลับในตัวนางช่างน่าตกใจเกินไป นางไม่ได้กลัวว่าคนในครอบครัวจะเผยความลับนี้ออกไป เพียงแต่นางคิดว่าความลับเช่นนี้ให้นางแบกรับไว้เพียงคนเดียวก็พอ นางไม่อยากให้คนที่นางรักและเป็นห่วงต้องพลอยเสี่ยงภัยไปด้วย
ตกดึก อวิ๋นเจียวก็หลอกล่ออวิ๋นฉี่ซานเพื่อฉีดยาให้เขาอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าสีหน้าของเขาดีขึ้นเรื่อยๆ อวิ๋นเจียวก็เบาใจลง นางนอนอยู่บนเตียงพลางเปิดเถาเป่า คิดจะเลือกซื้อของขวัญให้กับฉู่อี้
อวิ๋นเจียวนึกถึงกลิ่นหอมอ่อนๆ ของชาเขียวที่ได้กลิ่นตอนอยู่ใกล้ฉู่อี้ นางก็รู้ทันทีว่าของที่นางมอบให้อาจารย์ตั่งนั้น ท่านอาจารย์คงแบ่งให้ฉู่อี้ไปส่วนหนึ่ง
นางรู้สึกถูกใจสาวใช้ที่ชื่อโม่ซ่านมาก จึงอยากมอบของขวัญเพื่อแสดงความขอบคุณ ทันทีที่
