ั่น เขาเข้าใจความแข็งแกร่งของกล้วยไม้นี่ มันสามารถกินราชาเทพช่วงปลายได้อย่างง่ายดาย แต่มันกลับระเบิดออกโดยไม่มีเหตุผลตรงหน้าเขา
ไป่ฉีและไป่เฮอเองก็สับสน พวกเขาไม่รู้เลยว่าพลังอะไรกันที่ทำให้กล้วยไม้มีสภาพเช่นนี้ได้
ไป่เฮอหน้าซีดเผือด ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความเจ็บปวดตอนที่เห็นว่ากล้วยไม้นั้นตายไป
เฉินหลงนั่งอยู่บนกิ่งไม้ไม่ได้ขยับเลยแม้แต่น้อย ตาเขาเป็นประกาย เขาดีใจจนยากจะปกปิดความดีใจที่มีได้
“พวกเจ้ามากันทำไม ? ” ตอนนั้นเองก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา เจี้ยนเฉินพุ่งผ่านค่ายกลและออกมาจากถ้ำที่เขาเก็บตัวอยู่ เขามองไปยังกล้วยไม้ที่ระเบิดตรงหน้าก่อนจะมองไปที่ไป่ฉี, ไป่เฮอและเฮยหยา
ตอนนี้มีพลังที่แข็งแกร่งหมุนวนรอบตัวเจี้ยนเฉิน ชัดแล้วว่าร่างบรรพกาลของเขาขึ้นไปถึงขั้น 12 ได้สำเร็จแล้ว
“ทั้งสามคนมาที่นี่เพื่อฆ่าเรา” เฉินหลงพูดขึ้นอย่างใจเย็น
