วามรู้สึกของซีหยูที่ไม่ยอมรับและไม่ให้อภัยต่อจักรพรรดิซีและจักรพรรดินีก็เปลี่ยนไปเช่นกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อนางรู้ว่า บิดาและมารดาของนางถูกบังคับให้เข้าตาจน หลบหนีไปในที่ราบเมฆาซึ่งอาจทำให้พวกเขาตายได้ตลอดเวลาและทิ้งนางไว้ในขณะที่ลังเลว่าไม่อาจปกป้องนางได้ นางก็เริ่มให้อภัยบิดามารดาของนาง
ควบคู่ไปกับการใช้เวลาหลายปีในจักรวรรดิซี การดูแลเอาใจใส่อย่างพิถีพิถันจากบิดา, มารดาของนาง ทำให้นางยอมรับอย่างแท้จริง นางยอมรับตัวตนปัจจุบันของนางแล้ว
แน่นอนว่ามีอีกเหตุผลหนึ่งที่มีเพียงซีหยูเท่านั้นที่รู้เบื้องหลังทั้งหมดนี้ ขณะที่นางกลายเป็นองค์หญิงแห่งจักรวรรดิซี นางจะสามารถช่วยเหลือเจี้ยนเฉินได้
“โม่หยาน ในที่สุดเจ้าก็ทะลวงจากเซียนจักรพรรดิและเข้าสู่ขอบเขตดั้งเดิม ดูเหมือนว่าเจ้าจะบ่มเพาะอย่างหนักเมื่อไม่นานนี้” ซีหยูมองโม่หยานและยิ้มบาง ๆ
โม่หยานหยุดยิ้มทันที นางกลายเป็นเคร่งเครียด นางทุบกำปั้นและกัดฟัน “ตั้งแต่ที่ข้าฟื้นขึ้นมา ข้าสาบานว่าจะฝึกฝนให้หนัก ข้าต้องการเป็นผู้เชี่ยวชาญที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกเซียนเพราะข้าจะป้องกันไม่ใครมารังแกด้วยพลังที่เหนือกว่าข้า”
“น้องโม่หยาน เจ้าต้องจำคำสาบานของเจ้าและฝึกฝนให้หนักข้าจะช่วยให้เจ้าทำในสิ่งที่เจ้าต้องการ” ซีหยูพูดอย่างมีความสุข ในอดีตโม่หยานไม่เคยตั้งใจบ่มเพาะ ซึ่งนางไม่ชอบมันเป็นอย่างมาก ตอนนี้หลังจากรอดชีวิตจากภัยบิบัติแล้ว โม่หยานก็เติบโ
