ตมากขึ้น
“ชะตากรรมของโม่หยานนี่ดีเกินไปจริง ๆ นางสนิทกับองค์หญิงมาก นางสามารถได้รับสิ่งที่ต้องการได้ในอนาคต” ชายกลางคนฟังคำพูดของซีหยูทำให้เริ่มอิจฉาอย่างมาก แม้แต่เขาที่เป็นราชาเทพยิ่งกว่านั้นยังเข้าใจกฏของกระบี่ก็อดไม่ได้ที่จะมีความคิดเช่นนี้
จักรวรรดิซีไม่เหมือนกับจักรวรรดิโบราณเหล่านั้น แทนที่จะเป็นจักรวรรดินิรันดร์กับขั้นบรรพกาล ในฐานะที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจของจักรวรรดิ นางเพียงแค่พูดเบา ๆ ถึงอะไรบางอย่าง นางก็จะได้รับสิ่งเหล่านั้นจนแม้แต่ราชาเทพหลายคนยังต้องอิจฉา
“พี่ซีหยู ท่านพบเจี้ยนเฉินหรือไม่ ? ” โม่หยานมองไปที่ซีหยู อย่างที่คาดตอนนี้นางกังวลถึงความปลอดภัยของเจี้ยนเฉินอย่างมาก
ด้วยคำถามนี้ใบหน้าของซีหยูก็หม่นหมองเช่นกัน นางส่ายหน้าเบา ๆ “ข้ารู้แค่ว่าเจี้ยนเฉินได้ขึ้นไปที่ยานอวกาศและออกจากที่ราบเมฆาไปแล้ว การที่จะหาเขาเป็นเรื่องยากมาก อย่างไรก็ตามข้าเชื่อว่าเจี้ยนเฉินจะกลับมา”
“ข้าหวังว่าผู้นำเจี้ยนเฉินจะสามารถกลับมาได้อย่างปลอดภัยและไม่พบกับอันตรายใด ๆ ที่นั่น” โม่หยานภาวนาให้เจี้ยนเฉินอย่างจริงจัง หลังจากนั้นางก็พูดกับซีหยู “พี่ซีหยู ข้าคิดถึงท่านพ่อ ข้าต้องการที่จะกลับไปแคว้นตงอัน”
“ได้ ข้ามาหาเจ้าที่นี่เพื่อจะพาเจ้ากลับไปที่แคว้นตงอันกับข้า พระราชวังจักรพรรดินั้นงดงาม แต่ในใจข้า แคว้นตงอันเป็นบ้านเกิดของเรา” ซีหยูพูดด้วยความรู้สึกผสมปนเป ทันใดนั้นนางก็มองไปที่ท้องฟ้าและ
