นเป็นไปได้อย่างไร ? ” ฉิงฟ่านตกใจอย่างมาก เจี้ยนเฉินป้องกันการโจมตีของเขาด้วยลำตัวเพียงอย่างเดียว เขาไม่เคยเห็นหรือได้ยินถึงร่างกายที่ทรงพลังเช่นนี้มาก่อน
อย่างไรก็ตามฉินฟ่านไม่มีเวลาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้นัก ดวงตาดำของเขาขยายอย่างรวดเร็ว ปราณกระบี่พุ่งออกมาจากมือของเจี้ยนเฉินแทงเข้าที่หน้าผากของฉิงฟ่าน
“หยุด ! ”
ราชาหมาป่าตะโกนออกมาอย่างดุดันจากข้าง ๆ เขาทะยานเข้ามาอย่างรวดเร็วหมายจะช่วยเหลือฉิงฟ่านจากเจี้ยนเฉิน
อย่างไรก็ตามเขาช้าเกินไป ปราณกระบี่ของเจี้ยนเฉินหายไปเหลือเพียงหลุมเลือดที่หน้าผากของฉิงฟ่าน มันทะลวงถึงวิญญาณและทำลายมันทิ้งไปทันที
ราชาหมาป่าโกรธอย่างมากและพลังปราณสีขาวเงินก็พุ่งออกจากตัวเขาเข้าหาเจี้ยนเฉิน มือขวาของเขากลายเป็นกรงเล็กด้วยพลังของกฏระดับราชาเทพ เขาเหวี่ยงเข้าไปที่หัวของเจี้ยนเฉินอย่างไร้ความปราณี
ตลอดช่วงเวลานั้น ทั้งห้านิ้วของเขาได้กลายเป็นกรงเล็บที่เยือกเย็น
ใบหน้าของเจี้ยนเฉินยังคงไม่เปลี่ยนแปลง เขายังคงสงบและสุขุม เขาสร้างผนึกด้วยมือของเขาและปราณกระบี่ที่ส่องแสงสีทองพุ่งออกมาเป็นลำแสง
ตูม !
พร้อมกับเสียงที่หนักหน่วง ปรารกระบี่ได้ฉีกกระชากกรงเล็บของราชาหมาป่าทำให้ร่างกายของเขาสั่นสะท้าน เขาเดินโซเซไปด้านหลังอย่างไม่อาจควบคุมได้ มีรอยแผลยาวที่มือขวาของเขา มันยังมีรอยสีขาวที่พาดผ่านกรงเล็บทั้งห้ายาวลงมา
“เมื่อเจ้าเข้ามาในสังเวียนเป็นตาย มีเพียงผู้ชนะเท่าน
