จะเศร้ามากแค่ไหนเมื่อเขาได้ยินว่านูบิสตายแล้ว
ราชาเทพผู้ซึ่งปลิดวิญญาณของนูบิสหน้าซีดทันที เขาพูดขึ้นมาอย่างเร่งรีบ “ไม่……….องค์หญิง อย่าเพิ่งด่วนสรุป เขายังไม่ตาย วิญญาณของเขาอยู่ที่นี่” ท่าทางของราชาเทพเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ก่อนที่เขาจะพูดจบเขาก็หยิบวิญญาณของนูบิสออกมาอย่างรวดเร็ว เขาส่งมันต่อหน้าซีหยูอย่างระมัดระวัง นัยน์ตาของเขาหวาดระแวงอย่างมาก
ในขณะนั้นแขนของเขาและแม้กระทั่งร่างกายของเขาสั่นเบา ๆ เขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
วิญญาณของนูบิสยังปลอดภัยดี เมื่อเขาหลุดพ้น เขาก็กลับเข้าร่างของเขาทันที
อย่างไรก็ตาม ร่างกายของเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส ดังนั้นตอนนี้เขาจึงอ่อนแออย่างมาก
“หยานเอ๋อ หยานเอ๋อ…” ทันใดนั้นน้ำเสียงโศกเศร้าของโม่ซิงเฟิ’ก็ดังขึ้น
เมื่อซีหยูได้ยินเสียงที่เศร้าโศกของพ่อบุญธรรม นางก็จำได้ว่าโม่หยานยืนอยู่ในฝูงชน แม้แต่ขั้นศักดิ์สิทธิ์ก็ยังต้องดิ้นรนที่จะอดทนต่อการบีบอัดของมิติ ดังนั้นโม่หยานที่มีการบ่มเพาะระดับเซียนจักรพรรดิก็ต้อง …
เมื่อซีหยูคิดได้ ใบหน้าของนางก็ซีดลงอย่างมาก นางรีบวิ่งผ่านทุกคนอย่างเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้
อย่างไรก็ตามเมื่อนางไปถึงที่นั่น นางก็ไม่สามารถพบโม่หยานเลย สิ่งที่นางเห็นคือเลือดและเนื้อพร้อมกับผ้าที่ถูกฉีกกระจายไปทั่ว มันเป็นเสื้อผ้าที่โม่หยานชอบใส่มากที่สุด
โม่ซิงเฟิงคุกเข่าตรงหน้ากองเนื้อและเลือด เขาเศร้าโศกอย่างมาก
ภาพข้างหน้าราวกับสายฟ้าฟาด
