งเขาไป เขาถึงได้โมโหจนคลุ้มคลั่ง ต้าเป่าเพียงแค่ต้องการไล่ตามอวิ๋นเหมยเอ๋อร์เท่านั้น บุตรชายของท่านถูกอวิ๋นเหมยเอ๋อร์ผลักจนไปชนกับมีดของต้าเป่า!”
เจียงต้าไห่ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น รีบตะโกนไล่ตามหลังของอวิ๋นโส่วจงไป บรรดาชาวบ้านในท้องไร่ที่ได้ยินเรื่องนี้ต่างก็ซุบซิบนินทากันเสียงดังยิ่งขึ้น
วันนั้นที่ตระกูลอวิ๋นเลี้ยงฉลองเรื่องที่อวิ๋นโส่วหลี่บุตรชายของเขาสอบผ่านถงเซิง ข่าวนี้ดังไปทั่วหมู่บ้าน ผู้เฒ่าอวิ๋นป่าวประกาศไปทั่วราวกับว่าบุตรชายของเขากำลังจะได้เป็นจอหงวนอย่างนั้นแหละ
ดังนั้นในงานเลี้ยงวันนั้น แม้ว่าจะไม่มีเงินมากพอที่จะเลี้ยงอาหารทุกคนในหมู่บ้าน แต่ก็มีชาวบ้านจำนวนไม่น้อยที่นำอาหารของตนเองมารวมกันที่หน้าบ้านของเขาเพื่อร่วมรับประทานอาหารและดูความสนุกสนาน
แต่ทุกคนรู้แค่ว่าอวิ๋นฉี่ซานบาดเจ็บเพราะถูกอวิ๋นเหมยเอ๋อร์ผลัก ไม่นึกเลยว่าเรื่องนี้จะมีเบื้องหลังเช่นนี้อีก อวิ๋นเหมยเอ๋อร์ช่างเหมือนกับเถาซื่อเสียจริง ร้ายกาจตั้งแต่หัวจรดเท้า
พวกเขาต้องบอกเรื่องนี้ให้ญาติมิตรของตนเองฟังไว้ หากจะหาคู่ครองให้บุตรหลาน ต้องไม่ใช่คนของบ้านนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งอวิ๋นเหมยเอ๋อร์ ยิ่งไม่ต้องพูดถึง
ในที่สุดเจียงต้าไห่ก็ไล่ตามอวิ๋นโส่วจงจนทัน จริงๆ แล้วอวิ๋นโส่วจงก็เหมือนกับชาวบ้านคนอื่นๆ เ
