พวกเขาต้องทำก็แค่รายงานเรื่องนี้และพวกระดับสูงจะส่งคนไปจัดการกับคนคนนั้นให้เอง
สิ่งเดียวที่พวกเขายอมไม่ได้คือเกิดอะไรขึ้นกับลูกประคำโลหิตและลูกประคำวิญญาณในเขตหวงห้าม
แต่ตอนที่ห้วยอันมองไปที่ส่วนลึกของบ่อเลือด สีหน้าเขาก็แข็งทื่อไป มันเริ่มซีดและเขาก็รู้สึกยากจะเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้น เขาได้ตะโกนออกมา – “ ทะ ทำไมลูกประคำโลหิตถึงหายไปได้ ? ”
รองหัวหน้าอีกสองคนเองก็แปลกใจอย่างมาก พวกเขาต่างก็มองลงไปที่บ่อเลือด
หน้าของพวกเขาซีดเผือดไปทันที พวกเขาแทบตายเพราะความกลัว
“ไม่นะ ละ ลูกประคำวิญญาณก็หายไปด้วย ! “
ยี่ฮัวเยว่พูดขึ้นมาด้วยเสียงที่สั่น
ตอนนั้นทั้งสามคนต่างก็พากันสับสน ในหัวพวกเขามีแต่ความกลัว
“ได้ยังไงกัน ? ลูกประคำโลหิตกับลูกประคำวิญญาณหายไป ระ เราจะอธิบายกับพวกหัวหน้ายังไงกัน ? ”
“ระ เร็วเข้า ! รีบไปรายงานผู้อาวุโสสูงสุด ! “
