เขาเลย เขาค้นไปทั่วทุกร้านในเมืองหลวงแต่ก็ไม่อาจจะหาวัตถุเซียนขั้นสูงสุดที่เหมาะกับเขาได้
ผลก็คือเขายังคงใช้กระบี่สายรุ้งต่อไป
หลังจากที่จัดการเรื่องทั้งหมดแล้ว เจี้ยนเฉินก็เอาธงอาคม 2 อันออกมาจากแหวนมิติ เขาเริ่มที่จะตั้งมันรอบตระกูลเทียนหยวน
อันหนึ่งใช้ไว้โจมตี ส่วนอีกอันเอาไว้ใช้ป้องกัน เจี้ยนเฉินได้ใช้เหรียญผลึกไปจำนวนมากเพื่อซื้อธงอาคมขั้นราชาเทพทั้งสองมา
ด้วยการป้องกันของธงอาคม 2 อันนี้เขาก็ไม่ต้องกังวลตราบใดที่ไม่มีราชาเทพมาที่นี่ มันสามารถหยุดพวกระดับต่ำกว่าราชาเทพได้ทั้งหมดโดยไม่มีปัญหาเลยแม้แต่น้อย
วันต่อมาค่ายกลก็ครอบคลุมไปทั่วทั้งตระกูลพร้อมกับแผ่พลังที่แข็งแกร่งออกมา
เจี้ยนเฉินยืนอยู่ในตระกูลและมองธงอาคมทั้งสองที่ทำงาน สุดท้ายเขาก็เผยรอยยิ้มพอใจออกมา เขาหยุดกังวลเรื่องตระกูลได้แล้ว !
“ ข้าไม่ต้องกังวลเมื่อมีธงอาคม 2 อันนี้” เฉินเจี้ยนโผล่มาข้างกาย จี้ยนเฉิน เขาเองก็มองไปยังธงอาคมทั้งสอง หลังจากนั้นเขาก็มองไปที่เจี้ยนเฉินและพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “เจี้ยนเฉิน ข้ามีเวลาเหลือที่นี่ไม่มากนัก ข้าจะต้องกลับไปในไม่ช้า”
“เจ้าจะกลับไปรึ ? ” เจี้ยนเฉินมองไปที่เฉินเจี้ยนด้วยความแปลกใจ
เฉินเจี้ยนพยักหน้า “ตอนที่ข้าขึ้นเป็นขั้นเหนือเทพได้ ข้าก็รู้สึกได้ถึงเสียงเรียกจากอวกาศ หลังจากนั้นเพราะความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นมา เสียงเรียกนี้ก็เริ่มทรงพลังขึ้น มันก็แค่ว่าเจ้าต้องการความช่วยเ