อสนีบาต ! ”
แต่ก็มีเสียงตะโกนดังขึ้นจากพายุพลังงาน
ทุกคนเห็นได้แต่แสงสีขาวพุ่งทะลุออกมาจากพายุพลังงานด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อก่อนจะหายไปในท้องฟ้าไกลออกไป
มันรวดเร็วเกินไป คนนับไม่ถ้วนไม่อาจเห็นมันได้ชัดเจน แม้แต่แม่ทัพจินก็เห็นได้แค่ภาพพร่ามัวของร่างหนึ่งที่พุ่งผ่านออกไปด้วยการรับรู้วิญญาณของเขา แม้ว่าเขาจะเป็นราชาเทพก็ตาม
สักพักพลังงานก็สลายหายไปเผยให้เห็นตัวเฟยฮีอีกครั้ง
ตอนนี้หน้าของเฟยฮีนั้นค่อนข้างซีด เขาตกใจ เขามองไปที่อกตัวเองด้วยความสับสน
อกของเขาถูกย้อมด้วยเลือด มันมีรูขนาดเท่ากับหมัดบนอกทะลุไปถึงหลัง เครื่องในของเขาโดนทำลายไปแล้ว ตอนนั้นเจี้ยนเฉินได้หายตัวไป
แม่ทัพจินมองไปที่อกของเฟยฮีด้วยความสับสน ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตะลึงพร้อมกับหัวใจที่เต้นรัว ทันใดนั้นเขาก็มองออกไป เขามองไปยังทางที่แสงสีขาวหายไป เจี้ยนเฉินยืนอยู่บนกระบี่สายรุ้งแล้วเดินทางกลับมา เจี้ยนเฉินเคลื่อนที่ได้รวดเร็วอย่างมาก
แค่ไม่กี่วินาที เจี้ยนเฉินก็กลับมา
“เกิดอะไรขึ้นกัน ? ชายหนุ่มคนนั้นหนีไปไกลแบบนั้นได้ยังไง ? ”
“เขาออกไปได้ยังไง ? ”
“สวรรค์ หลานเอ๋อ ดูนั่น ผู้อาวุโสเฟยฮีของสำนักฟ้าพยับเมฆบาดเจ็บ” ซิงเอ๋อมองไปที่แผลของเฟยฮีด้วยความตกตะลึงและเขย่าแขนของหลานเอ๋อ
หลานเอ๋อเองก็ตะลึง นางขยี้ตาตัวเองพร้อมกับกัดปากด้วยความตื่นตระหนก
“ถึงกับสู้กับขั้นเหนือเทพที่อ่อนแอกว่าเจ้า เจ้าต้องมีเหตุผล แม้ว่
