ูดด้วยน้ำเสียงที่เขาเชื่อว่ามันฟังดูสง่า “หลังจากที่ทำลายการบ่มเพาะของชายคนนี้แล้วก็จงไปหาภูมิหลังของเขา ฮึ่ม การที่เขาหาเรื่ององค์หญิงสองคนนี้ ผิดหนักซะจนทำให้เขาพิการก็ยังไม่พอ ตระกูลของเขาต้องชดใช้เรื่องนี้ด้วย หากเขาไม่มีตระกูลและอยู่ตัวคนเดียว งั้นก็คงได้แต่เอาเรื่องพ่อแม่ เราต้องให้พ่อแม่เขาชดใช้ไปด้วย”
ชายหนุ่มพูดขึ้นอย่างเย็นชาราวกับว่าควบคุมชีวิตของเจี้ยนเฉินได้ เขาไม่รู้เลยว่าผู้คุ้มกันขององค์หญิงไม่ได้พูดอะไรเมื่อเห็นว่าพวกเขาทะเลาะกัน นี่เป็นความตั้งใจขององค์หญิง
สีหน้าของเจี้ยนเฉินเย็นชาขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินว่าชายหนุ่มคนนี้ต้องการทำร้ายพ่อแม่ของเขา
ในเวลาเดียวกันคนด้านหลังชายหนุ่มก็เดินมาตรงหน้าเจี้ยนเฉิน สองคนได้พุ่งเข้าหาเจี้ยนเฉิน ส่วนคนอื่น ๆ นั้นได้เอาวัตถุเซียนออกมาเหวี่ยงเข้าใส่แขนของเจี้ยนเฉินโดยไม่ปราณีเลยแม้แต่น้อย หนึ่งในนั้นได้แทงกระบี่เข้าใส่ตันเถียนของเจี้ยนเฉิน
ซิงเอ๋อและหลานเอ๋อคิดว่าเรื่องนี้มันจะง่ายดาย พวกนางยิ้มออกมากับแผนการที่ประสบสำเร็จ พวกนางรู้ถึงความแข็งแกร่งที่เจี้ยนเฉินมี และรู้ว่าเขามีผู้ที่อยู่ขอบเขตตั้งต้นหนุนหลัง แต่พวกนางแค่ต้องการสร้างปัญหาให้กับเขาเพื่อที่เขาจะได้ไม่มีชีวิตที่สุขสบาย
เจี้ยนเฉินไม่ได้มองไปที่คนที่โจมตีเขา เขามอองไปที่ชายหนุ่ม เขากระดิกนิ้วอยู่หลายครั้งและมีปราณกระบี่พุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว
ติ๊ง ! ติ๊ง ! ติ๊ง !
มันมีเสี
