หญิงทั้งสองก็ได้ส่งข้อความหาเจี้ยนเฉินพร้อมทั้งรู้สึกอายขึ้นมา พวกนางมองไปที่เขาด้วยสายตาอาฆาต
พวกนางไม่กล้าที่จะพูดเรื่องแบบนี้ออกมาเพราะกลัวว่ามันจะมีแต่จะสร้างปัญหาเพิ่มขึ้น
เจี้ยนเฉินมองไปที่ทั้งสอคนก่อนจะถอนหายใจแล้วไม่สนใจทั้งสอง เขาหันกลับและบอกกับเจ้าของร้าน “เจ้าของร้าน ข้าเองก็ต้องการหินนี่ ข้าจะจ่ายให้ 2 ล้านเหรียญผลึกระดับสูง “
“ นี่…” เจ้าของร้านลังเลและมองไปที่องค์หญิงทั้งสองคน
ซิงเอ๋อและหลานเอ๋อกัดฟันแน่น พวกนางมองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความแค้นเคืองมากกว่าเดิมและทำการเพิ่มราคาเพิ่มด้วย “เราจะจ่ายให้ 8 ล้านเหรียญผลึกระดับสูง ไม่มีใครเอาของที่เราต้องตาไปได้”
เจี้ยนเฉินปวดหัวขึ้นมา เขารู้ว่าสองคนนี้ต้องการสร้างปัญหาให้กับเขา เขาได้แต่ยอมแพ้และไม่คิดจะต่อรองด้วยแต่อุกกาบาตมิตินี้เป็นวัตถุดิบที่เขาต้องการในการสร้างกระบี่ของเขา
“มันสำคัญต่อข้าอย่างมาก ข้าต้องเอามันมาให้ได้ ข้าจะจ่ายเหรียญผลึกระดับสูงสุดให้ 1 ก้อน” เจี้ยนเฉินรู้ว่าถึงพูดไปก็ไม่ได้ผลแต่เขาก็ยังคงเพิ่มราคาขึ้นอยู่ดี
อุกกาบาตมิตินั้นไม่ได้เป็นของที่มีชิ้นเดียวแต่หากเขาพลาดมันไป เขาก็ไม่รู้ว่าจะหามันได้อีกตอนไหน ผลก็คือเขาต้องซื้อวัสดุทุกอย่างสำหรับการสร้างกระบี่คู่ของเขาโดยไม่สนใจว่ามันจะราคาเท่าไหร่
“2 ก้อน ! ” องค์หญิงเพิ่มราคาขึ้นเช่นกัน พวกนางเกลียดเจี้ยนเฉินและเชื่อว่าเจี้ยนเฉินจงใจเพิ่มราคาแบบนี้ ยิ่งกว่า
