นั้นตอนที่คิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในอดีต พวกนางก็ได้แต่คิดว่านี่คือการเอาคืนของเจี้ยนเฉิน
ผลก็คือแม้ว่าพวกนางจะรู้ว่าราคามันเกินค่าของหินนี่ไปแล้ว แต่พวกนางก็ไม่ยอมถอย
“หืม ? ไม่ใช่ว่านั่นคือองค์หญิงซิงเอ๋อและองค์หญิงหลานเอ๋อรึไง ? ฮ่าฮ่า บังเอิญจริง ๆ ข้าไม่คิดว่าจะได้พบกับองค์หญิงทั้งสองคนที่นี่ ดูเหมือนว่าเราจะมีชะตาต้องกัน” ชายหนุ่มในชุดสีทองดูหยิ่งทะนงได้เดินเข้ามา เขามองไปที่องค์หญิงทั้งสองคนด้วยความตื่นเต้น
ด้านหลังชายหนุ่มคนนี้มีชายหนุ่มที่แต่งตัวคล้าย ๆ กันอยู่หลายคน พวกนั้นต่างก็ตามมาด้านหลังและวางตัวอย่างสุภาพ
องค์หญิงทั้งสองเริ่มหงุดหงิดเมื่อเห็นชายหนุ่มคนนั้น แต่ซิงเอ๋อเหมืนอจะคิดบางอย่างขึ้นมาได้ นางยิ้มให้กับอีกฝ่ายและกอดอก “น่าเบื่อจริง ๆ ข้าออกมากับหลานเอ๋อ หลังจากที่เจอเรื่องน่าเบื่อแล้วมาเจอสิ่งที่ข้าชอบเข้าจนได้ แต่ใครจะไปรู้ว่าชายหยิ่งทะนงคนนี้มาจากไหนกัน เขากลับคิดจะแย่งของที่ต้องตาของเราไป”
“โอ้ ? มีเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นรึ ? ใครกันที่กล้าดีแย่งของที่องค์หญิงต้องการ ? ” สายตาชายหนุ่มดูเย็นชาขึ้นมาเมื่อได้ยินแบบนั้น
ซิงเอ๋อกอดอกและมองไปที่เพดานและพูดขึ้น “จะเป็นใครได้อีก มีคนอยู่ที่นี่เยอะรึไง ? ”
“องค์หญิงไม่มีทางทำตัวเฉกเช่นคนอื่นได้ แต่เป็นคนอื่นที่ทำตัวไม่เหมาะแทน ถ้าองค์หญิงทั้งสองจัดการกับคนแบบนี้ด้วยตัวเอง มันคงทำให้มือขององค์หญิงสกปรก ปล่อยให้ข้าจัดการเ
