ตอนที่ 1939 : ใครจะไปรู้ว่าเมื่อไหร่ ?
“ถูกต้อง ผู้พิทักษ์จักรพรรดิ เจ้าได้สร้างผลงานมากมายให้กับจักรวรรดิ” จักรพรรดิซีพยักหน้า เขาไม่ได้ปฏิเสธความจริงนี้
สีหน้าของผู้พิทักษ์จักรพรรดิดูดีขึ้นเมื่อได้ยินแบบนั้น เขาคิดว่าจักรพรรดิซีคงปล่อยเขาไป
แต่น้ำเสียงของจักรพรรดิซีกลับดูเย็นชาขึ้นมา ความอาฆาตแผ่ออกมาจากตัวเขาและมันก็เพียงพอทำให้มิติรอบข้างเปลี่ยนไปได้ นกและสัตว์อสูรทุกตัวที่อยู่รอบ ๆ ต่างก็พากันเงียบและทรุดลงไปกับพื้นพร้อมกับสั่นกลัว
“แต่ผลงานที่เจ้าทำไม่อาจจะชดใช้กับสิ่งที่ข้าสูญเสียไปได้ เจ้าไม่อาจจะชดเชยความเจ็บปวดของข้าได้ ข้าแค่ระบายความโกรธแค้นด้วยการฆ่าทุกคนที่ไล่ล่าข้าในอดีต” จักรพรรดิซีพูดขึ้นมาอย่างเย็นชา น้ำเสียงเย็นชาของเขาแฝงไปด้วยความเจ็บปวด
“ซีไซหยุน แม้ว่ามันจะอันตรายตอนที่เจ้ากับภรรยาโดนไล่ล่า แต่สุดท้ายเจ้าก็กลับมาได้อย่างปลอดภัยไม่ใช่หรือ ? เจ้าบอกว่าสูญเสียบางอย่างไป เจ้าสูญเสียอะไรไป ? แม้ว่าเจ้าจะสูญเสียสมบัติที่ล้ำค่าตอนที่ถูกไล่ล่า แต่ทุกคนที่โดนเจ้าฆ่าไปนั้นยังไม่เพียงพออีกหรือ ? ซีไซหยุน ข้าเองก็มีส่วนในเรื่องนี้แต่ข้าไม่ได้ไปไล่ล่าเจ้าด้วย ข้าแค่คอยบงการและทำให้เจ้ากลับมาอย่างยากลำบาก แม้ว่าข้าจะผิดแต่ข้าก็ไม่สมควรตาย ข้าเต็มใจที่จะชดใช้ให้เจ้า” ผู้พิทักษ์จักรพรรดิพพยายามที่จะกล่อมจักรพรรดิซี นี่เป็นเพราะเขาไม่อาจจะหนีได้ต่อหน้าจักรพรรดิซีในตอนนี้
พ
