งภาคเหนือเลย “
“นางฟ้าเฮายู่ เจ้าคิดเช่นนั้นไม่ได้ ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้า ใครจะไปรู้ว่าข้าจะยังมีชีวิตอยู่รึไม่ ข้าได้แต่หวังว่า จักรพรรดิซีจะลบผนึกออกไปให้เร็วที่สุด” เจี้ยนเฉินพูดขึ้น
“จักรพรรดิซีจะคงผนึกไปสักพัก ข้าได้รับข่าวมาว่าจักรพรรดิซีได้เดินทางออกไปหานิกายหนึ่งของจักรวรรดิซี นิกายแยกสวรรค์ เขาบอกให้พวกนั้นส่งตัวผู้อาวุโสสูงสองคนของพวกนั้นมา “
“ นิกายแยกสวรรค์คือหนึ่งในสี่นิกายชั้นสูงของจักรวรรดิซี ผู้อาวุโสสูงสุดต่างก็อยู่ขั้นอสงไขย ยิ่งกว่านั้นพวกเขาก็มีบรรพชนที่แข็งแกร่ง “
“ทั้งนิกายมีผู้อาวุโสสูงสุด 3 คน นิกายแยกสวรรค์นั้นจะปฏิเสธในการส่งตัวผู้อาวุโสให้ ดังนั้นพวกจึงปิดนิกายเอาไว้ ตอนนี้พวกเขาตกที่นั่งลำบาก แม้แต่บรรพชนของนิกายก็ต้องออกมาเพื่อขอความเมตตา แต่จักรพรรดิซีนั้นปฏิเสธที่จะต่อรอง มันอาจจะไม่จบลงโดยง่าย” นางฟ้าเฮายู่พูดขึ้น
เจี้ยนเฉินบ่นออกมานิด ๆ นิกายแยกสวรรค์คือนิกายระดับสูง ดังนั้นพวกนั้นก็ต้องแข็งแกร่งกว่าจักรวรรดิเสิ่นเตา แม้แต่จักรวรรดิเสิ่นเตาก็ยังมีค่ายกลเคลื่อนย้ายอยู่ทั่วทุกที่ ดังนั้นมันจึงเป็นไปไม่ได้ที่นิกายแยกสวรรค์จะไม่มี
แต่ถ้าสถานการณ์ยังเป็นแบบนี้ต่อไป จักรพรรดิซีคงจะคงผนึกภาคเหนือเอาไว้เพื่อกันไม่ให้ผู้อาวุโสสูงสุดทั้งสองคนหนีไป
แล้วเขาจะได้กลับไปตอนไหน ?
เจี้ยนเฉินเริ่มปวดหัวและสลดขึ้นมา
