ซีเสียสติตอนที่โดนไล่ล่า จนทำให้เขาคลั่งถึงกับมาไล่ฆ่าผู้พิทักษ์จักรพรรดิด้วยเลยหรือ” เทียนซวงพูดขึ้นมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
“มันเป็นปัญหาของจักรวรรดิซี มันไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเรา ไปกันเถอะ” นางฟ้าเฮายู่พูดขึ้น ด้วยการโบกมือแสงจันทร์ก็ได้รายล้อมตัวเจี้ยนเฉินอีกครั้งก่อนที่นางจะพาเขาบินออกไป
ไม่นานเจี้ยนเฉินก็ได้กลับมาที่จักรวรรดิเสิ่นเตา เพราะความสัมพันธ์ที่มีต่อนางฟ้าเฮายู่ ทำให้เขามีฐานะพิเศษในจักรวรรดิ จักรพรรดิถึงกับต้องหาห้องให้เขาได้พัก
เจี้ยนเฉินเข้าไปพักที่ห้องตนเองแต่ก็ทำใจเย็นไม่ได้ เขากังวล เขาขังตัวเองไว้ในห้องตลอดวันและคิดถึงวิธีการออกจากภาคเหนือนี่ เขากังวลเรื่องความปลอดภัยของสหายคนอื่น ๆ
หลายวันเจี้ยนเฉินก็ไม่ได้ก้าวออกมาจากห้องแม้แต่ก้าวเดียว
แต่ไม่ว่าเจี้ยนเฉินจะคิดหาทางเพียงใดแต่เขาก็ไม่อาจจะหาทางที่ใช้ได้เลยสักทาง บทสรุปสุดท้ายคือนอกซะจากว่าจักรพรรดิซีลบผนึกบนภาคเหนือทิ้ง ไม่เช่นนั้นเขาคงไม่อาจจะออกจากภาคเหนือนี้ได้
เจี้ยนเฉินบอกว่าเขาจะไปหาจักรพรรดิซี แต่ทันทีที่เขาพูดเรื่องนี้ เทียนซวงก็ปฏิเสธเขาทันที โอกาสที่จะได้รับคำตกลงนั้นน้อยนิดยิ่งกว่าการที่เผ่าเทพที่ร่วงหล่นจะยอมใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายของพวกเขาซะอีก
ตอนที่เจี้ยนเฉินตกอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก นางฟ้าเฮายู่ก็ได้มาหาเขา นางถอนหายใจเมื่อเห็นใบหน้าที่กังวลของเขา “มันเป็นเพราะข้า ข้าไม่น่านำเจ้ามายั
